close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

tako &

код для вставкиСкачать

თიკო & ?? (2)
ზუსტათ 7ის 10 წუთზე თვითმფრინავი დაეშვა და ჩემი საყვარელი დედა ტრაპიდან ჩამოვიდა ვერ გეტყვით რა ვიგრძენი არ ვიცი
საშნელება ყოფილა დედის მონატრება,მე უმამოდ გავიზარდე ბებია და დედა მზრდიდნენ,
13 წლის რომ ვიყავი დედა საქართველოდან წავიდა სამუშაოდ გერმანიაში იმიტომ რომ ძალიან გვიჭირდა
დედა მეუბნებოდა რომ იმიტომ მიდიოდა რომ მე მესწავლა და მომავალი მქონოდა დავრჩი ბებიასთან პირველი რამოდენიმე თვე ძალიან ვდარდობდი უდედობას
უფრო მეტიც პირველი ერთი კვირა მაღალი სიცხეები მქონდა,ბებიაც ძალიან დარდობდა ჩემს მდგომარეობას,მაგრამ ღმერთის წყალობით ყველაფერი ისე დამთავრდა
როგორც დედა გეგმავდა დედამ ბინა მიყიდა ფულს მიგზავნიდა.
ბებია 15ის რომ ვიყავი მაშინ დამეღუპა ,ზუსტათ მაშინ დაემთხვა და დედა ვერ ჩამოვიდა ფაქტიურად ბებიას მარტო მე ვყავდი იმიტომ
რომ დედას მეტი შვილი არავინ ყავდა..უბებიობაც ძალიან გნვიცადე აღარც სკოლაში დავდიოდი იმიტომ რომ ყველა და ყველაფერი მძულდა ძნელია 15 წლის პატარა გოგოს
ყველა რომ გამოეცლება ხელიდან და მარტო რჩება,მაგრამ ამბობენ "დრო ყველაფერს კურნავსო" დედას ყოველ საღამო ველაპარაკებოდი ინტერნეტის საშუალებით და ვხედავდი მასაც როგორ უჭირდა უჩემობა
არასოდეს თავში არ ამვარდნია მარტოობა როგორც ეხლადელმა თაობამ იციან ვერავინ გვაკონტროლებს და ერთ მბავში რომ არიან..
პირიქით ვცდილობდი მესწავლა გარეთ იშვიათად გავდიოდი ისიც მხოლოდ ერთი ჩემი მეგობარი
თამუნა თუ ამოვიდოდა..მასაც დედა ემიგრანტი ყავდა,ამიტომ ერთმანეთის კარგად გვესმოდა კლასელები ვიყავით,უბნელებიც,და ამიტომ ხშირად ვნახულობდი მაგრამ ჩემგან განსხვავებით მას ბებია ზრდიდა მამაც ყავდა მე კი მარტო ვიყავი,მარა მარტოობას არასდროს მაგრძნობინებდა და ცდილობდა ყოველთვის კარგად ვყოფილიყავი..
როცა სკოლა დავამთავრეთ ერთ უნივერსიტეტში მოვხვდით მაგრამ სხვადასხვა კურსზე,მას ექიმობა უნდოდა,მე კი იურიდიულ ფაკულტეტზე ჩავაბარე,და სხვათაშორის კარგად ვსწავლობდით ორივე..
-დეეე როგორ მომენატრე??
-ჩემი სიხარული მეც ძალიან მომენატრე რამხელა გოგო გაზრდილხარ..
-კაი რა დე ნუ ტირი
დედა მარტო არ ჩამოსულა ჯერ არ დავინტერესდი ვინ იყო ის მამაკაცი გვერძე რომ მოჰყვებოდა იმიტომ რომ დედის მონატრებული,გარშემო ვერაფერს ვხედავდი..
და ყურადღებაც არ მიმიქცევია,სახლში რომ მივედით ვივახშმეთ ცოტა დავისვენეთ და მაშინ დედამ გამაცნო მისი მეგობარი კაცი
-თიკო გაიცანი ეს ჰენრია..-ეს კი ჩემი ქალიშვილი თიკო რომ გიამბობდი
-სასიამოვნოა და ინტერესის თვალებით ავათვარიელე ჩვენი ჰენრი,მანაც შემომხედა და ამათვარიელა
ერთი შეხედვით საინტერესო გარეგნობა ჰქონდა მაღალი,ქერა ცისფერთვალება,ჩადგმული მამაკაცი,მე და დედას ზემოდან დაგვყურებდა..
შემდეგ ჰენრიმ გამოთქვა სურვილი წავალ მე დავისვენებ თქვენ ილაპარაკეთ ბევრი გექნებათ სასაუბროო ორივეს ლოყაზე გვაკოცა და ძილინებისა გვისურვა
ძლივს მე და დედა დავრჩით მარტო და პირველი რა კითხვაც დამებადა ვინ იყოს ეს მამაკაცი.
-დე ვინაა ეს ჰენრი??
-შვილო მინდოდა დიდიხანი ამეხსნა ყველაფერი მაგრამ ვერ მოვახერხე,თან მინდოდა პირადათ მეთქვა ასევე გაგეცნო..ის ჩემი ქმარია ჩვენ იქ ხელი მოვაწერეთ
-ქმარი??და ჩაცფიქრდი
-ხო არ მოგეწონა?და მოიღუშა დედა
-არა დე ძალიან მომეწონა უფრო მეტიც ძალიან მიხარია მიხარია გიყვარს ხო?? ხომ მასაც უყვარხარ?
დედა ჩემს რეაქციას არ მოელოდა და უცბათ ცრემლები წამოუვიდა და მაგრად ჩამეხუტა
-დეეეე...რამე გაწყენინე??
-არა შვილო არა ეს სიხარულის ცრემლებია მიხარია ასე რომ შეხვდი ამ ამბავს მეგონა,ვერ მიიღებდი არ გთხოვ მამა დაუძახე თქო სახელით მიმართე და უბრალოდ პატივი ეცი...
-კაი რა დე რას მეუბნები ეგ არ შემეშლება ხო იცი,მთავარია შენ იყო ბედნიერი შენ ამას იმსახურებ..
-ეხლა წადი გაიქეცი თიკო დაიძინე მეც დავიღალე წავალ დავწვები..
-კარგი დე წავალ,ბევღი აღარ შევეკამათე იმიტომ რომ დაღლილი იყო და საწოლ ოთახისკენ გავეშურე მთქნარებით საათს რომ დავხედე უკვე 3 სრულდებოდა..
უფ რა დრო გასულა მეთქი არადა ხვალ გამოცდა გვაქვს სამართალში..არ მეშინოდა იმიტომ რომ ჩემი თავის იმედი ნამდვილად მქონდა..
ისე ჩამეძინა ვერც გავიგე..
დილით დედამ გამაღვიძა 9 საათი იყო..თან შუბლზე მაკოცა,რა ტკბილი ყოფილა დედა რომ გყავს ახლოს
-დეეე რამდენ ხანს ნატრობდი იცი? ამ მომენტს?
დედა საწოლზე ჩამოჯდე და მომეფერა გავინაბე და თვალები დავხუჭე..
-ვიცი შვილო ვიცი მეც მასე ვიყავი ერთი სული მქონდა როდის ჩამოვიდოდი და ჩაგეხუტებოდი...ეხლა კი ადექი უნივერსიტეტში არ დაგაგვიანდეს
-კაი დე და ვაკოცე ლოყაზე..
დედა გავიდა ოთახიდან მე გადავგორდი საწოლზე და ვიფიქრე რა ბედნიერი ადამიანი ვარ??ცხოვრება მიხაროდა იმ დილით..ტელეფონისთვის არც დამიხედია შემთხვევით დავხედე და 3 მესიჯი იყო მოსული
ერთი თამოსი -"თიკ რას შვები? მგონი გაგუდულს გძინავს მაშინ აღარ გაგაღვიძებ ხვალ მოდი უნი-სში აუცილებლად მიყვარხარ ძილინებისა"
მეორე ჩემი კურსელის გუგას-ი (გუგას მოვწონდი)მაგრამ იცოდა რომ არაფერი ეშველებოდა მაგრამ ბიჭია და თავისას ცდილობდა.. "თიკ რას შვები როგორ ხარ? ვიცი ეხლა არ უნდა გწერდე უკვე ღამეა
მარა ხომ იცი მენატრები თან ვერ ვიძინებ შენზე ვფიქრობ ჩემი ლამაზი გოგო" -გამეღიმა ამ მესიჯზე მიჩვეული ვიყავი გუგასგან ასეთ მესიჯებს
მესამე კი უცნობი ნომერი იყო გავხსენი და "როგორ ხარ თიკო? მოგეწონა ჩემი თაიგული??იმედია მოგეწონება გავიგე თურმე დედა ჩამოგსვლია გილოცავ ძალიან გამიხარდა უფრო მეტიც თქვენმა შეხვედრამ მეც კი ამაღელვა
კარგი ეხლა გძინავს შენ ძილინებისა და ტკბილი ძილი.."
გამაოცა ამ მესიჯმა და ისევ ცნობის მოყვარეობამ მძლია გადავწყვიტე დამერეკა ავკრიფე ნომერი და ისმის ოპერატორი ქალის ხმა.."ნომერი გამორთულია ან გასულია მომსახურების ზონიდან"
-გავბრაზდი რა არის რა ნეტა ვინა?? ამასობაში თან ვემზადებოდი ოთახიდან რომ გავედი ჰენრის საუზმე მოუმზადებია ძალიან მესიამოვნა მთხოვა დავმჯდარიყავი და მესაუზმა,
მართალია ცოტა მაგვიანდებოდა მაგრამ უარი ვეღარ ვუთხარი და დავჯექი მაგიდასთან დედა გავიდა სმზარეულოში..ზოგად თემებზე ვისაუბრეთ..გავარკვიე რომ თურმე დედა და ჰენრი 2 წელია უკვე ერთმანეთს ხვდებიან
მხოლოდ რამოდენიმე,თვის წინ მოუწერიათ ხელი,ჰენრი ბიზნესმენი ყოფილა,ცოლ შვილი არ ყოლია და დედა თავისი მეგობარი ქალიდან გაუცვნია,დედას ცოტაოდენი ქართული უსწავლებია,ისე სასაცილოდ ლაპარაკობდა სიცილს
ძლივს ვიკავებდი შემდეგ ავდექი ბოდიში მოვიხადე და ვუთხარი -მაპატიე მაგრამ უნივერსიტეტში მაგვიანდება დე უნდა წავიდე ,ჰენრიმ ვერ გაიგო ნახევარი და დედას სთხოვა გადაეთარგმნა,
შემდეგ კი დამტვრეული ქართულით მითხრა
-ტიკო გი-ნდა?მე წაგიკვან უნივერსტიტეში..
გამეღიმა მისი დამტვრეული ქართულის გამო თვითონაც გაეცინა..
თანხმობის ნიშნად თავი დავუქნიე..
თიკო & ?? (3)
მთელი გზა ჰენრი დამტვრეული ქართულით მეკითხებოდა რაღაცეებს სად ვსწავლობდი რატომ იურიდიული და ასე შემდეგ..შემდეგ მივედით უნივერსიტეტში და თამო შემომეგებააა ჰენრის კი დავემშვიდობე და მადლობა მოვუხადე..
-ვინ იყო გოგო ეს კაცი??
-მერე მოგიყვები რა დედას ჩამოყვა..
-კაი ხოო ეხლა რომ იცოდე რა ხდებააა????
-რა ხდება? ვკითხე გაოცებულმა
-მთელი უნივერსიტეტი შენზე საუბრობს
-ჩემზე რა პონტში ხომ არ გადაირივნენ??
-კაი ხო დაწყნარდი და აგიხსნი ე.ი დღეს ხომ მოვედით ყველა უნი-ში და ბავშვები რომ შევიდნენ აუდიტორიაში რა დახვდათ იცი??
-საიდან უნდა ვიცოდე კაი რაა თქვი დროზე ნუ მომკალი..
-რააა დააა ჰმმ აუუ რა ბედნიერი ხარ იცი??
-გოგო თქვიი დროზე დამღალე
-კაი ხო უუფ,რადა კარებიდან შენს მერხამდე ვარდის ფურცლები ეყარა შეიყარა მთელი უნი-სი წარმოგიდგენია??
-რაა??-ხო წამოდი თუ არ გჯერა
ავედით მე3 სართულზე და რას ვხედავ დიდი კორიდორია და ყველა რაღაცას საუბრობს მაგრამ ვრძნობ რომ ყველას მზერა ჩემსკენაა და მართლაც ვარდის ფურცლები როგორც წითელი ხალიჩა, ისე იყო მიმოფენილი ჩემს მერხამდე
მერხზე კი ერთი დიდი წითელი ვარდი და კონვერტი..კონვერტი ავიღე სულ გავწითლებულვარ ისე შემრცხვენია და ყველა მიღიმოდა და ინტერესის თვალებით მიყურებდნენ,ყველას აინტერსებდა თუ რა ეწერა მაგ კონვერტში
მე არც გამიხსნია მაშინვე ჩანთაში ჩავიდე ყველა მიხვდა რომ წარმოდგენა დასრულდა და ყველა თავის აუდიტორიას დაუბრუნდა
ჩემი ვარდის ფურცლები მოგავეს დამლაგებლებმა და სად წაიღეს ღმერთმა იცის,უდიტორიაში სულ ვარდის სუნი იდგა ისეთი სასიამოვნო იყო თავი ედემის ბაღში მეგონა...მთელი დღე ვფიქრობდი დღევანდელ დილაზე თუ ვინაა
ან თუ ნაცნობია რატომ მემალება??რა უნდა ჩემგან?ან რა მოეწონა ჩემში??ჩემს ფიქრებში ისე გავიდა ლექცია არც გამიგია..დღეს სულ 2 ლექცია მქონდა ამიტომ მეორე ლექცია უკვე სამართლის გამოცდა გვქონდა
მალევე დავწერე და გამოვედი აუდიტორიიდან იიქ გვერძე ბაღი იყო მაგიდა და სკამები დავჯექი ამოვიღე კონვერტი და გავხსენი...
"მაგარჯობა ანგელოზო,რახან ამ წერილს კითხულობ ე.ი ჩემი წითელი ვარდის ფურცლებიც ნახე" კონვერტში რაღაც ოქროსფერი დავინახე ამოვიღე და ოქროს გული თავისი ცეფით გავოცდი და განვაგრძე კითხვა.."აი ამ გულს გიგზავნი
მინდა რომ ატარო ჩემი გულია ხომ ლამაზია?" მართლა ძალიან ლამაზი გული იყო ზედ ქრთულად ამოტიფრული იყო "თიკო" ო-ს შუაში კი ლამაზი თეთრი თვალი იყო ჩასმული..ისევ წავედი ჩემს ფიქრებში..
-რატომ მიგზავნის? ასეთ ძვირფას საჩუქარს? არ მესმოდა ან რატომ მემალებოდა ან რისთვის? ამ ფიქრებში ვიყავი როდესაც ფიქრებიდან თამუნამ გამომარკვია..
-თიკ რას შვები??
-რავიცი გოგო ძალიან გაურკვევლობაში ვარ ისიც კი არ ვიცი ვინააა ან როგორია რას წარმოადგენს,სახელიც კი არ ვიცი..ან რომ ვკითხო როგორ ვკითხო??როგორ დავუკავშირდე??ნახე გუშინ მომწერა და მესიჯი წავაკითხე
-მდაა,ძალიან მოსწონხარ აშკარად ან ნეტა საიდან გაიგო რომ დედაშები ჩამოვიდა?? უი ხო მართლა ღეს ამოვალ და მბარემ დიანა დეიდასაც მოვინახულებ (დიანა დედაჩემი გახლავთ)
-ხო ამოდი გიკითხა თამო სადაა რას შვება და როგორ არისო..ამოდი აუცილებლად
-რა ქენი გახსენი კონვერტი??
-კი გავხსენი და ნახე რა იდო და რა ეწერა..
-თამო გაოცებული კითხულობდა თან გულს ათვარიელებდა რა ლამაზია თან შენი სახელი აწერია..
-ხო გოგო ეგ ხო მარა ვინაა ვაფშე ნეტა?? ძაან მაინტერესებს მართლა..
-გოგო რამე მოვიფიქროთ..
-ხო მაგრამ რა???
-აუ არ ვიცი მართლა..:(:( და თამოც ჩემთან ერთად მოიღუშა
უი მართლა თიკ ვინ იყო ეს კაცი? დილით რომ მოგიყვანა მანქანით??
-ვინ გოგო და დედაჩემის უკვე ქმარი იქ მოუწერიათ ხელი ძაან გამიხარდა ხო იცი მამამ მალევე მიგვატოვა და დედა მართლა იმსახურებდა ბედნიერებას..
-ხო მართალია რაც დედაშენმა გადაიტანა ნამდვილად იმსახურებდა..
-თამ წამო ჩემთან რა ხვალ შაბათია ვისვენებთ ცოტა გავერთოდ კაი??
-კაი რა პრობლემააა მბარემ შენს მამიკოსაც გავიცნობ დამცინავი ტონით მითხრა თამომ..
-აუუ მამიკო არა რაა შევუბღვირე მე,
-კაი ხოო წამოდი ნუ ჩხუბობ
და მომეხვია თამო მართლაც კარგი მეგობარი და დაქალი იყო დებივით ვიყავით ერთმანეთი ძალიან გვიყვარდა დედასაც ძალიან მოსწონდა
ყოველთჳის მეკითხებოდა თამოს ამბავს..მთელი გზა მე და თამო უცნობზე ვსაუბრობდით ისე მივედით სახლში ვერც გავიგეთ..
მალე მივედით დედას ძაან გაუხარდა თამოს დანახვა მოეხვია მოიკითხა კარგად გავერთეთ ჩემთან..ჰენრიც გავაცანი ძალიან მოეწონა მხიარული კაციაო მართლაც ძალიან მხიარული იყო...
თავის ახალგაზრდობაზე გვიყვებოდა და საკმაოდ მხიარული ახალგაზრდობა ჰქონია..
-თამო მალე გავაცილე კარებთან თამოს ვაცილებდი როდესაც ზარი შემოვიდა ტელეფონისთვის არც დამიხედია თამომ პანიკა რომ ატეხა..
-ისაა იიის აი ნახე უპასუხეეე...
მართლაც რომ დავხედე ტელეფონს, უცხო ნომერი რეკავდა -უპასუხე დროზე ჰააა სანამ გათიშა..
-კაი ხო დაწყნარდი ვპასუხობ აი აჰააა-გისმენთ??
-როგორ ხარ ანგელოზო??
ხმა ნამდვილად მეცნო ისეთი სასიამოვნო ხმა ჰქონდა -კარგად თავად რომელი ხარ??
-მე შენი უცნობი ტაყვანისმცემელი ვარ მოგეწონა საჩუქრები??
-მოწონებით მომეწონა,მაპატიე ვარდებს ვერ დაიბრუნებ დაჭკნა ცოტა მაგრამ მინდა ეს გული დაგიბრუნო..
-არა ეგ გული შენია და მინდა შენ ატარო მართლა გამიხარდება თუ შენ ატარებ..
-ხო მაგრამ..
-არავითარი მაგრამ უბრალოდ გთხოვ..
-შენი სახელი მაინც მითხარი??
-მე იკა მქვია..
თიკო & ?? (4)
-იკა??სასიამოვნოა რატომ მემალები? დიდი მადლობა მაგრამ მინდა რომ შეწყვიტო
-რატომ არ გსიამოვნებს?? რამე ხომ არ გაწყენინე?
-არა მაგრამ უკვე მთელი უნივერსიტეტი ჩემზე საუბრობს და არ მინდა ყურადღების ცენტრში ყოფნა
-აწი აღარ ისაუბრებს..ეხლა ბოდიში უნდა წავიდე დროებით.
-დროებით? ალოო გესმის?? იკააა ყურმილი გამითიშა.
-რაო რა გითხრა?? ვინ ვარო?? ისე მომაყარა თამომ კითხვები არ ამოუსუნთქია..
-დაწყნარდი ხო მოგიყვები იკა მქვიაო..
-რა გითხრა რო უთხარი შეწყვიტეო??
-რამე გაწყენინეო??
-და ბოლოს რა გითხრა რო გათიშა??
-აწი აღარ ისაუბრებენ შენზეო ეხლა ბოდიში უნდა წავიდე დროებითო..
თამოს ჩემზე ზაან უხაროდა ამ უცნობის უცბათ გამოჩენა და სახლში მშვენიერ ხასიათზე წავიდა მე კი ჩემს ოთახში შევიკეტე,დედაჩემს უჩვეულო არაფერი შეუმჩნევია თუმცა რას შეამჩნევდა ჯამში რომ დაგვეთვალა სულ ალბათ რაც გერმანიაში ცხოვრობდა ალბათ ერთი წელი არ გამოგვივიდოდა ერთად ნაცხოვრები..
რო დამტოვა კიდე ბავშვი ვიყავი თუმცა არ ვამტყუნებ მას ხომ ყველაფერი რაც გააჩნდა ჩემთვის უნდოდა
ამიტომ არაფერში არ ვამტყუნებდი,არც მისი ბრალია მამამ რომ მიგვატოვა მამამ მაშინ მიგვატოვა სანამ მე დავიბადებოდი,
მან ჩემზე უარი თქვა და დედამ იკისრა ორივე მშობლის მოვალეობა..
საწოლზე წამოვწექი და დავიწყ ფიქრი ყველაფერზე ჩემი ფიქრები უფრო ამ უცნობისკენ იყო მიმართული,მას ისეთი სასიამოვნო ხმა ჰქონდა,
ისეთი თბილი, მომინდა თვალებში ჩამეხედა და დამენახა რა უნდოდა რატომ აკეთებდა,
ამ ფიქრებში ჩამძინებოდა როცა სახლის თელეფონის ზარმა გამომაღვიძა..ხელი გადავყავი გვერზე (ე.წ ტუმბუჭკაზე) და ყურმილი ავიღე ნაცნობი ხმა ჩამესმა
-როგორ ხარ თიკო??
-კარგად გუგა შენ როგორ ხარ??
-რანაირი ხმა გაქვს? ხომ არ გეძინა??
-კი,მაგრამ არაუშავს,რამ შეგაწუხა??
-არა არაფერი მომენატრე და ისე დაგირეკე..
-კარგი რა გუგ ხომ იცი რომ ჩვენს შორის ვერაფერი იქნება??
-კი მაგრამ ამ გულს რა მოვუხერხო?? მე მივეჩვიე უკვე მაგ აზრს რომ ჩვენ შორის ვერაფერი იქნება მაგრამ უბრალოდ არ შეიძლება მომენატრო??
-კი როგორ არ შეიძლება..
-კარგი რა ხდება შენსკენ??
-რავიცი არაფერი არ ხდება ძველებურად შენსკენ??
-რავიცი არ ჩემთან ხვალ შაბათია არ გინდა გავისეირნოთ?? კინოში წავიდეთ მერე კაფეში..
-არ ვიცი გუგა დედაჩემი ჩამოვიდა ხომ იცი და მინდა უმეტესი დრო მასთან გავატარო იმიტომ რომ 2 დღეში უკან ბრუნდება..
-კარგი მაგრა მაშინ შემპირდი რომ აუცილებლად წამომყვები,
-კარგი გპირდები..:)
და ყურმილი გავუთიშე..ამ დროს დედას ჩემი ხმა გაუგია და შემოვიდა
-ვინ იყო დე?? შენზე არაფერი არ ვიცი ვიცი ეს ცუდია მაგრამ რა ვქნა არ ვიცი მეტყვი ვინ იყო?? შეიძლება დავჯდე??
-კი დე დაჯექი,ერთი ჩემი კურსელია დიდიხანია ვუყვარვარ მაგრამ მე არ მომწონს,რა ვქნა ასეა და...
-კარგი დე დაწყნარდი ხო იცი ყველას ვერ შეიყვარებ შენი გული ვისკენაც გაიწევს იმასთან უნდა იყო და არა ხათრის გულისთვის..
-ხო დე ვიცი გუგა მართლაც კაი ბიჭია ძალიან კარგი ოჯახი აქვს სწავლასთან ერთად მუშაობს კიდეც..მაგრამ რა ვქნა არ მიყვარს
თან ხვალ კინოში დამპატიჟა და უარი ვუთხარი..
დედა მისმენდა და თან თმაზე მალერსებოდა მის კალთაში ჩავდე ტავი და მისი სუნით ვტკბებოდი ისეთი სასიამოვნო სურნელი ქონდა თჳალები დავხუჭე და მივინაბე..
-და უარი რატომ უთხარი??
გამომარკვია დედამ..
-არ მინდა რამე იმედი მიეცეს ხო იცი მერე იფიქრებს იქნებ მოვწონვარ აბა რატო წამომყვაო და ა.შ
-არა შვილო წადი და თან აუხსენი ყველაფერი რომ მხოლოდ მეგობრობა შეგიძლია შესთავაზო..
-და მერე შენ დე?? მე შენთან მინდა..
-წადი მე ერთი კვირა კიდევ დავრჩები საქართველოში ჰენრი წავა მარტო და მერე მე ჩავალ..
-მართლა დე?? მართლა?? აუუ დეე მიყვარხაააარ
და ძალიან მაგრად მოვეხვიე..
-მეც მიყვარხარ ჩემო ლამაზო..ეხლა კი გადაურეკე და უთხარი რომ ხვალ წახვალ თან დაელაპარაკე..
-კარგი დე..
ავიღე ტელეფონი და გუგასტან გავუშვი ზარი გუგამ ბედნიერი ხმით მიპასუხა -ხო თიკო გისმენ..
-გუგა წეღანდელი წინადადება ისევ ძალაშია??
-რათქმაუნდა მაგას კითხვა უნდა?? ე.ი მოდიხარ??
-კი გუგა წამოვალ..
-კარგი ხვალ საღამოს 5ისთვის გამოგივლი და წავიდეთ..
-კარგი...
თიკო & ?? (5)
ეს დღეც ჩვეულებრივად გავიდა მეორე დილით გუგამ გამაღვიძა
-როგრო ხარ სიხარული?
-კარგად გუგა შენ??
-გაგაღვიძე??
-კი გამაღვიძე
-უი ბოდიში..
-კაი რა გჭირს რა ბოდიშს მიხდი არაუშავს..
-ხო რავი.. დღეს მივდივართ?
-კი მივდივართ..
-კარგი საღამომდე.
-საღამომდე..:)
5საათი მალე მოვიდა დედამ იმდენი ტანსაცმელი ჩამომიტანა არჩევა მიჭირდა.. ბოლოს ერთი წითელი მუხლებამდე კაბა ავარჩიე,
ძალიან სადა და საყვარელი იყო უკან ოდნავ ამოჭრილი ზურგით,წინ ჩვეულებრივი მრგვალი გულით,წელზე მომდგარი,და მუხლებამდე..
თმები გრძელი შავი თმა მაქვს უბრალოდ გავიშალე,მაკიაჟიც ძალიან სადად გავიკეთე
არ მიყვარს გამოკვეთილი მაკიაჟი..
შავი კოსტუმი მოვისხი,მაღალ ქუსლიანი შავი ფეხსაცმელი მოვირგე,შავი პატარა ხელ ჩანთა დავიჭირე და გუგამაც დარეკა..
-თიკ მზად ხარ??
-კი გუგ
-ჩამოდი სადარბაზოსთან გელოდები..
-კარგი მოვდივარ..
და მობილური გავუთიშე..ოთახიდან რომ გავედი ჰენრი და დედა საუბრობდნენ კომპიუტერთან რაღაცას არჩევდნენ ორივემ რომ დამინახეს ძალიან მოვეწონე ჰენრი მომეხვია და მითხრა
-ზალიან ლამაზი ხარ ტიკო..
-მადლობთ ჰენრი დიდი მადლობა და ლოყაზე ვაკოცე..
-დედამაც კომპლიმენტით შემაქო და კარებში ორივემ გამომაცილეს..
სადარბაზოდან რომ გავედი გუგა მანქნასთან მელოდებოდა რომ დამინახა მაკვირდებოდა მათვარიელებდა -თიკო ძალიან ლამაზი ხარ..
-დიდი მადლობა გუგა და თავი დავხარე..
კარი გამიღო და ჩავჯექი,რამოდენიმე წამის შემდეგ კი..თვითონ ჩაჯდა და გავემართეთ კინო რუსთაველისკენ..'
ფილმი მართლაც ძალიან საინტერესო იყო შემდეგ კი გუგამ შემომტავაზა რესტორანში წავსულიყავით..
უკვე გვიანი იყო მაგრამ უარის თქმა არ ღირდა..და უბრალოდ თავი დავუქნიე თანხმობის ნიშნად..რამოდენიმე წუთში ერთ ერთ რესტორანში შევედით..
იქაური გარემო მართლაც რომ ძალიან ლამაზი იყო და ყველაზე უცნაური ის იყო რომ გუგას წინასწარ დაუგეგმავს ყველაფერი და მაგიდაც უკვე გაწყობილი დაგვხვდა..
-თიკ მადლობა ჩემთან ერთად რომ წამოხვედი..
-არაფრის გუგა უბრალოდ მინდა დაგელაპარაკო ზოგადად ყველაფერზე,უშუალოდ კი ჩვენზე..
-კიბატონო არაა პრობლემა ისე მოგწონს აქაურობა??
-კი ძალიან ლამაზია ყველაფერი..ძალიან მოგინდომებია..
-კი მინდოდა შენნაირი ლამაზი გოგოსთვის ასევე ლამაზი გარემო შემექმნა..
-გამოგივიდა..
და თავი ჩავხარე.. -გუგა იცი? მინდა გითხრა რომ მე მხოლოდ მეგობრობა შემიძლია..
გუგას ხმა არ ამოუღია
მე განვაგრძე...
-გუგა მე მხოლოდ მეგობრობა შემიძლია შემოგთავაზო..
-გასაგებია თიკ ვიცი მესმის..
-გეწყინა ხო?
-არა მეტკინა..
-მაპატიე ძალიან ლამაზია ყველაფერი დიდი მადლობა და ავდექი და წამოვედი უკვე გვიანი იყო..11 საათი სრულდებოდა..
გზაზე მივდიოდი უცბათ წამოწვიმა რატომღაც მომინდა მარტოს გამესეირნა და მეფიქრა იმ უცნობზე რომელიც ჩემს ცხოვრებაში გამოჩნდა გამოჩნდა და ამირია ყველაფერი..
უცბათ ზარმა გამომაფხიზლა..
-თიკ მარტო რატომ მიდიხარ??
თითქოს ველოდი ისე მესიამოვნა ისე ის ისეთი საყვარელი იყო..მაგრამ ხომ გესმით გოგოს ფსიქოლოგია არ შევიმჩნიე
-რა??სად ხარ?
-რატომ მიდიხარ მარტო??რა ლამაზი ღამეა არა?
გაწყენინა იმ ვაჯბატონმა რამე??
-არა მე ვწაყენინე ჩავუშალე მთელი საღამო..
-იკა სად ხარ?
-შენს უკან..
თიკო & ?? (5)
ეს დღეც ჩვეულებრივად გავიდა მეორე დილით გუგამ გამაღვიძა
-როგრო ხარ სიხარული?
-კარგად გუგა შენ??
-გაგაღვიძე??
-კი გამაღვიძე
-უი ბოდიში..
-კაი რა გჭირს რა ბოდიშს მიხდი არაუშავს..
-ხო რავი.. დღეს მივდივართ?
-კი მივდივართ..
-კარგი საღამომდე.
-საღამომდე..:)
5საათი მალე მოვიდა დედამ იმდენი ტანსაცმელი ჩამომიტანა არჩევა მიჭირდა.. ბოლოს ერთი წითელი მუხლებამდე კაბა ავარჩიე,
ძალიან სადა და საყვარელი იყო უკან ოდნავ ამოჭრილი ზურგით,წინ ჩვეულებრივი მრგვალი გულით,წელზე მომდგარი,და მუხლებამდე..
თმები გრძელი შავი თმა მაქვს უბრალოდ გავიშალე,მაკიაჟიც ძალიან სადად გავიკეთე
არ მიყვარს გამოკვეთილი მაკიაჟი..
შავი კოსტუმი მოვისხი,მაღალ ქუსლიანი შავი ფეხსაცმელი მოვირგე,შავი პატარა ხელ ჩანთა დავიჭირე და გუგამაც დარეკა..
-თიკ მზად ხარ??
-კი გუგ
-ჩამოდი სადარბაზოსთან გელოდები..
-კარგი მოვდივარ..
და მობილური გავუთიშე..ოთახიდან რომ გავედი ჰენრი და დედა საუბრობდნენ კომპიუტერთან რაღაცას არჩევდნენ ორივემ რომ დამინახეს ძალიან მოვეწონე ჰენრი მომეხვია და მითხრა
-ზალიან ლამაზი ხარ ტიკო..
-მადლობთ ჰენრი დიდი მადლობა და ლოყაზე ვაკოცე..
-დედამაც კომპლიმენტით შემაქო და კარებში ორივემ გამომაცილეს..
სადარბაზოდან რომ გავედი გუგა მანქნასთან მელოდებოდა რომ დამინახა მაკვირდებოდა მათვარიელებდა -თიკო ძალიან ლამაზი ხარ..
-დიდი მადლობა გუგა და თავი დავხარე..
კარი გამიღო და ჩავჯექი,რამოდენიმე წამის შემდეგ კი..თვითონ ჩაჯდა და გავემართეთ კინო რუსთაველისკენ..'
ფილმი მართლაც ძალიან საინტერესო იყო შემდეგ კი გუგამ შემომტავაზა რესტორანში წავსულიყავით..
უკვე გვიანი იყო მაგრამ უარის თქმა არ ღირდა..და უბრალოდ თავი დავუქნიე თანხმობის ნიშნად..რამოდენიმე წუთში ერთ ერთ რესტორანში შევედით..
იქაური გარემო მართლაც რომ ძალიან ლამაზი იყო და ყველაზე უცნაური ის იყო რომ გუგას წინასწარ დაუგეგმავს ყველაფერი და მაგიდაც უკვე გაწყობილი დაგვხვდა..
-თიკ მადლობა ჩემთან ერთად რომ წამოხვედი..
-არაფრის გუგა უბრალოდ მინდა დაგელაპარაკო ზოგადად ყველაფერზე,უშუალოდ კი ჩვენზე..
-კიბატონო არაა პრობლემა ისე მოგწონს აქაურობა??
-კი ძალიან ლამაზია ყველაფერი..ძალიან მოგინდომებია..
-კი მინდოდა შენნაირი ლამაზი გოგოსთვის ასევე ლამაზი გარემო შემექმნა..
-გამოგივიდა..
და თავი ჩავხარე.. -გუგა იცი? მინდა გითხრა რომ მე მხოლოდ მეგობრობა შემიძლია..
გუგას ხმა არ ამოუღია
მე განვაგრძე...
-გუგა მე მხოლოდ მეგობრობა შემიძლია შემოგთავაზო..
-გასაგებია თიკ ვიცი მესმის..
-გეწყინა ხო?
-არა მეტკინა..
-მაპატიე ძალიან ლამაზია ყველაფერი დიდი მადლობა და ავდექი და წამოვედი უკვე გვიანი იყო..11 საათი სრულდებოდა..
გზაზე მივდიოდი უცბათ წამოწვიმა რატომღაც მომინდა მარტოს გამესეირნა და მეფიქრა იმ უცნობზე რომელიც ჩემს ცხოვრებაში გამოჩნდა გამოჩნდა და ამირია ყველაფერი..
უცბათ ზარმა გამომაფხიზლა..
-თიკ მარტო რატომ მიდიხარ??
თითქოს ველოდი ისე მესიამოვნა ისე ის ისეთი საყვარელი იყო..მაგრამ ხომ გესმით გოგოს ფსიქოლოგია არ შევიმჩნიე
-რა??სად ხარ?
-რატომ მიდიხარ მარტო??რა ლამაზი ღამეა არა?
გაწყენინა იმ ვაჯბატონმა რამე??
-არა მე ვწაყენინე ჩავუშალე მთელი საღამო..
-იკა სად ხარ?
-შენს უკან..
თიკო & ?? (7)
სახლში მივედი ჯერ თამო მივიყვანე მერე მე მივედი.. ხვალ შეგეხმიანები წასვლისა ვუთხარი თამოს..
-კარგი თიკ ძილინებისა..
-ძილინებისა..
სახლში რომ მივედი დედასაც და ჰენრისაც ეძინათ.. მთელი ღამე გავათენე იმაზე ფიქრით თუ ვინ იყო ეს იკა.. იქნებ ვინმე ნაცნობია??
კი მაგრამ ხმაზე რომ არ მეცნობა??ღმერთო ნეტა ვინა?? არადა რა საყვარელია?? გეყო თიკო გავბრაზდი რატომ ფიქრობ იმ ადამიანზე ვისაც არც კი იცნობ..
ამ ღამის შემდეგ..გუგა აღარ მელაპარაკებოდა.. ვცდილობდი როგორმე ამეხსნა ჩემი საქციელი მაგრამ არც კი მისმენდა.. თითქოს ვერც კი მხედავდა გამარჯობასაც აღარ მეუბნებოდა..
მთელი 2 დღე არც იკას მესიჯი, სურპრიზი და ზარი შამოსულა თითქოს რაღაც მაკლდა.. -როგორ ხარ თამ?
-მაგრად თიკ შენ?
-რავიცი გადმოდი ჩემთან რა..
-კარგი ეხლავე ჩავიცმევ და გადმოვალ...
თამო მართლაც 15 წუთში ჩემთან იყო ყავა დავლიეთ ვისაუბრეთ..და უცნობზე დავიწყეთ საუბარი..
-გოგო აღარ დაურეკია?
-არა ვაფშე აღარ მგონი მომშორდა..
არადა გულში თითქოს რაღაც ჩამწყდა ჩემი სიტყვების მეც არ მეჯერა ..
-გუგასთან რას შვები?
-აუ არ ვიცი გოგო ვაფშე იგნორირებას მიკეთებს არც კი მელაპარაკება ისე დადის თითქოს ვერ მამჩნევს,რომ მივდივარ მეუბნება მეჩქარებაო...
-ეწყინებოდა სულელი ხარ რა..
-რა ვქნა გოგო არ მიყვარს ხო იცი არა??და ტყუილად იმედს ჯობდა,.მართალია ძაან უხეშად გამომივიდა მაგრამ ვერაფერს ვეღარ ვუშველი..
-ხო მართალია..
-შენ რას შვები ნიკასთან?
ნიკა თამოს შეყვარებული იყო..
-რავი გოგო სოფელში წავიდა ცოტახნით..
-რამდენი ხანია ეგეც არ მინახია დამავიწყდა როგორია და გამეცინა..
-ხო გოგო გიკითხა რას შვებაო..
-აუცილებლად მომიკითხე..
-თიკ რაღაც ვერ ხარ თუ მეჩვნება??
-რავი გოგო სულ იმ იკაზე ვფიქრობ.. 2 დღეა არ გამოჩენილა..
-რაიყო ხომ არ მოგენატრა??
-არა მომენატრა არა, მაგრამ გამოგიტყდები და თითქოს რაღაც მაკლია..
-თიკ როგორ ფიქრობ უყვარხარ?
-არ ვიცი თამ არ ვიცი..დაბნეული ვარ...
-კაი თიკ უნდა წავიდე უკვე გვიანია..
-კაი თამ შენ იცი
თამო გავაცილე უკვე 10 საათი სრულდებოდა დედა და ჰენრი რომ მოვიდნენ..ჰენრის თბილი დაუთვარიალებია დღეს მთელი დღე ათვარიელებინებდა დედა..
ვკითხე როგორ მოგეწონა თქო და ისეთი ემოციებით იყო შეპყრობილი რომ რომ ვთქვათ ჭკუაზე არ იყო...
-კაი მე წავალ დავიძინებ თორე ხვალ უნივერსიტეტში უნდა წავიდე..
-კაი დე მიდი ხვალ მე გაგაღვიძებ..
-შევედი ჩემს ოთახში და დავიწყე იმაზე ფიქრი თუ რატომ გაქრა რამე ხომ არ მოხდა??უცბათ მისი ნომერი გამახსენდა..
გადავწყვიტე დამერეკა.. ავკრიფე ნომერი და ზარი გავუშვი და ჩემს და გასაკვირად გავიდა...
ბიჭის ხმა იყო,მაგრამ არა იკასი..
-უკაცრავად იკა მინდოდა??
-მე იკას ძმაკაცი ვარ შენ ალბათ თიკო ხარ ხო?
-კი თიკო ვარ და საიდან იცით ჩემი სახელი?
-იკა თქვენზე ბევრს მესაუბრება..
-სადაა ვერ მეტყვით??
-იკა დაიჭირეს.. თიკო & ?? (8)
-დაიჭირეს??
-როგორ რატომ?
-იცი თიკო? ამას ტელეფონით ვერ გეტყვი მაგრამ მინდა პირადად გნახო და გადმოგცე ის რაც იკამ დამიტოვა შენთჳის..
-კიბატონო როდის გნახო? ვუთხარი მე..
-ხვალ უნი-ში გამოგივლი და სადმე დავსხდეთ კარგი?
-კარგი ხვალამდე და გავუთიშე..
ღმერთო ნეტა რა მოხდა?? ხომ კარგადაა?? რა სჭირს??ამ ფიქრებში ღამე ისე გავიდა ვერც გავიგე..გამთენიისას ჩამეძინა..
დილით ჩვეულებისამებრ დედამ გამაღვიძა მითხრა დღეს ჰენრი ბრუნდება გერმანიაში..და ზეგ ალბათ მე წავალო..
ძალიან მეწყინა არ მინდოდა დედა წასულიყო მერე ხომ 6 თვის მერე უნდა მენახა,ძალიან მეწყინა..
-კარგი დე გინდა გავაცილოთ და გამოგყვე??
-კი დე როგორ არ მინდა გაუხარდება ძალიან..
-კარგი დე მაშინ დღეს პირველ ლექციას გავაცდენ და გავაცილოთ..
-კარგი გაემზადე და ჩამოდი დაბლა დაგელოდებით..
11 ზე მიფრინავდა ჰენრი მაგრამ ერთი საათით ადრე მივედით რომ ყველაფერი მოესწრო...
გამოვემშვიდობე ჰენრის დედა ჩაეხუტა და უთხრა რომ ორ დღეში ჩამოვიდოდა..
ზუსტათ 11 ზე თჳითმფრინავი აფრინდა თბილისის აეროპორტიდან..
და მე და დედა წამოვედით ჯერ დედამ მიმიყვანა უნივერსიტეტში და შემდეგ წავიდა სახლში..
უნი-ში თამო ვნახე -თამ იცი? იკა დაიჭირეს..
-რა?? რას ნიშნავს დაიჭირეს?
-ხო გოგო გუშინ გულმა ვეღარ გამიძლო გადავრეკე და ძმაკაცმა აიღო და ასე მითხრა დაიჭირესო..რატო მეთქი და ხვალ გამოგივლი და მოგიყვები თან
მინდა იკას დატოვებული რაღაც გადმოგცეო..
-რომელზე უნდა გამოგიაროს??
-ალბათ მოვა უკვე დამირეკავს..აი რეკავს ისაა
-გამარჯობა..
-გამარჯობა თიკო გელოდები ეზოში ჩამოდი..
-კარგი მოვდივარ..
კარგი თამ უნდა გავიქცე მელოდება თამოს დავემშვიდობე და თავქუდ მოგლეჯილი გავექანე კიბისკენ მაგრამ პირველზე მშვიდი ნაბიჯებით დავიწყე რომ არ ეფიქრა
ვინაა ეს გადარეულიო..
შავი მანქანა იდგა რა მარკის ვერ დავინახე არც მიმიქცევია დიდად ყურადღება..ჩავჯექი საჭესთან გამხდარი შავგვრემანი მაგრამ ძალიან სიმპატიური ბიჭი დამხვდა შავი თვალები,
და ძალიან მშბიდი საუბარი ჰქონდა..
-სად წავიდეთ თიკო?
-არ ვიცი სადაც გინდა არ ააქვს მნიშვნელობა..
-კარგი ერთი წყნარი ადგილი ვიცი და ავიდეთ იქ თან მშვიდად გაგესაუბრები და მოგიყვები ყველაფერს..
-კარგი დავეთანხმე მე..
მთელი გზა ხმა არცერთს არ ამოგვიღია..მივედით ძალიან ლამაზი ადგილი იყო ლამაზი სიმწვანე ლამაზი ტბა გავოგნდი..
და პატარა ლამაზი სახლი..
-ეს ვისი სახლია?? ვიკითხე მე..
-შენი..
-ჩემი??
-კი შენი მოგწონს?
-კი მაგრამ ეს ჩემი საიდან?
-იკამ გიყიდა..
-ეს ის საჩუქარია რაც იკამ გადმოგცა..
თიკო & ?? (9)
გაკვირვებისგან სახლს მივაშტერდი და ვერაფერს ვამბობდი..
-ლამაზია ხო?
-კი ლამაზია მაგრამ რატომ მიყიდა მე??
-იმიტომ რომ სჯერა რომ ოდესმე ერთად იცხოვრებთ..
-ერთად?
-ხო იკას ძალიან უყვარხარ,უკვე წელიწადზე მეტია გაკვირდება ხშირად გხედავდა გაკითხავდა..
-პირადად არ ვიცნობ ანუ ჩემთვის უცნობია?
-კი უცნობია იმას შენ არ იცნობ..
-კარგი გასაგებია ეხლა ის მითხარი რატომ დაიჭირეს??
-იკას რთული ცხოვრებაა აქვს საყვარელო ამის გამო მას არ უნდა მის სიახლოვეს იყო ან ვინმემ გაიგოს შენი არსებობის შესახებ..
-კი მაგრამ რატომ? რას წარმოადგენს?? რატომ მემალება? რატომ არ უნდა?
-ის ამით შენ გიცავს..შენ მისთჳის ყველაფერი ხარ იკას შენს მეტი არავინ ყავს..
-მშობლები?
-მშობლები დაეღუპნენ მხოლოდ ძმა ყავს ისიც რუსეთშია და იქ ცხოვრობს იკაც იქ ცხოვრობდა.. 2 წლის წინ ჩამოვიდა,შენ შემთხვევით ქუჩაში დაგინახა და გამოგყვა..
მას მერე გითვალთვალებდა..
-რას საქმიანობს?
-იკა დღე დღეზე კანონიერ ქურდად მოინათლება..
-ქურდად?? მეკაიფები?
-არა ეს სიმართლეა..
-სადაა ეხლა??
-ეხლა ციხეში..
-შეიძლება ვნახო??
-არა არ შეიძლება..
-კი მაგრამ რატომ??
-იმიტომ რომ მას უნდა ასე მე მისი ძმაკაცი თორნიკე ვარ..
-ძალიან რომ გთხოვო? მინდა რომ პირადად გავიცნო
-მოვა დრო აუცილებლად გაიცნობ..და გასაღები მომაწოდა..არა მე ამას ვერ ავიღებ არ შემიძლია,აიღე გთხოვ და ხანდახან ამოდი აქ გაუხარდება ძალიან..
არ ვიცი რატომ მაგრამ გამოვართვი..
-თუ შეიძლება წამიყვანე სახლში უკვე გვიანია დედა ინერვიულებს
-კარგი აუცილებლად წაგიყვან..წავიდეთ..
მთელი გზა ხმა არ ამომიღია არ მჯეროდა ეს ჩემს თავს თუ ხდებოდა ვერ წარმომედგინა იკა კანონიერი ქურდი?? არა არ შეიძლებოდა ეს დაუშვებელია..
-კი მაგრამ რატომ? ისევ მე ვუსმევდი ჩემს თავს კითხვას რატომ??
-იმიტომ რომ გიყვარს თიკო..
-არა არ მიყვარს სისულელეა არაააააააა
-კი ნუ ეწინააღმდეგები შენ მისით მოხიბლული ხარ..
ამ ფიქრებში ვიყავი როცა უკვე ჩემს სადარბაზოსთან მოვედით -თიკო მოვედით..თიკო მოვედით გამიმეორა..
-რა?? რა თქვი?? ააა მოვედით??
-რა გჭირს ხომ კარგად ხარ??
-კი კი მადლობა კარგად ვარ
სადარბაზოში შევედი ხელში გასაღები მეჭირა და ვუყურებდი რა ვქნა??
სახლში შევედი დედა მელოდებოდა ტელევიზორთან იჯდა მივესალმე და გვერძე მივუჯექი..
ამ დღის მერე აღარც უნივერსიტეტში დავდიოდი ცუდად ვგრძნობდი თავს საშინლად მენატრებოდა..
მალე დედაჩემის გამგზავრების დროც დადგა..
-დე ძალიან მომენატრები მალე ჩამოდი გთხოვ..
-კი თიკო დაწყნრდი არ იტირო კაი?? რო ჩავალ მაშინვე დაგირეკავ
-ჰენრი მომიკითხე დე მიყვარხარ
და ცრემლები ჩამომცვივდა მე ამ ქვეყანაზე 3ადამიანი გამაჩნდა დედა თამო და იკა..მიყვარხარ კიდევ ერთხელ ვუთხარი და გავაცილე ხელი დავუქნიე და ტრაპზე გაუჩინარდა
დიდხანს ვუყურე უკვე ცაშჲ აფრენილ თჳითფრინავს დედამ ჩემი გულიც თან წაიღო..
თიკო & ?? (10)
-საღამო იყო სადღაც 7 საათი იქნებოდა როცა კარზე კაკუნი გაისმა..
თამო მეგონა..
-თორნიკე?
-გამარჯობა თიკო შეიძლება??
-კი თორნიკე შემოდი რა იცოდი რომ აქ ვცხოვრობდი??
-კაი რა თიკო რა..
-კარგი მოდი დაჯექი..
-რამ შეგაწუხა?? ხომ მშვიდობა??
-კი კი მშვიდობაა
-რამოდენიმე დღეში შენ იკას ნახავ აი კონვერტი გამომატანა შენთან წაიკითხე ოღონდ მე რომ წავალ მაშინ..
-კარგი თორნიკე დალევ რამეს?
-არა თიკ ნუ შეწუხდები უნდა წავიდე საქმეები მაქვს...შენ იცი თუ რამე დაგჭირდეს დამირეკე რა დროც არ უნდა იყოს,
-კარგი თორნიკე დიდი მადლობა აუცილებლად გაიხარე..
თორნიკეც გავაცილე..
გავხსენი კონვერტი და დავიწყე კითხვა..
"გამარჯობა ანგელოზო როგორ ხარ??მაპაიტე რომ ვერ გეხმიანებოდი ალბათ თორნიკე ყველაფერს მოგიყვებოდა..მოგეწონა ჩემი ნაჩუქარი ბინა??
მე მალე გამოვალ აქედან გპირდები და აუცილებლად გნახავ,არ იფიქრო რომ შენ მარტო ხარ შენ მე გყავარ და გპირდები რომ ყოველთჳის ვიზრუნებ შენზე..
ძალიან მომენატრა შენი ღიმილი შენი გამოხედვა,თიკო ძალიან მიყვარხარ იმედია მალე გნახავ ყველაფერს ვიზავ ამისთვის.."
იკა.....ნუთუ მეც მიყვარხარ??არა სისულელეა ვერ შემიყვარდებოდი მაგრამ რატომ მენატრები?რატომ მენატრება შენი ხმა??
მეორე დილა თენდებოდა თამოს ზარმა რომ გამაღჳიძა..
-თიკო ცოცხალი ხარ?? სად ხარ??
-სახლში ვარ გოგო კი ამოდი რაღაც უნდა გითხრა..
-კაი ამოვალ
კარზე კაკუნი იყო თამო მეგონა მაგრამ კარებთან დიდი სათამაშო იდო და კონვერტი.
"თიკ ეს ჩემგან იკა"
გამიხარდა რაღაცნაირი გრძნობა დამეუფლა ისე გამიხარდა..
5 წუთში თამც მოვიდა -ვაუუუ რამხელა სათამაშოა... ვინააააა ვისგან?
-იკასგან
-თუ დაიჭირეს?
-დაიჭირეს მაგრამ მაინც
-თამ მენატრება
-ვერ ხარ შენ რა გენატრება არ იცნობ..
-მე მისი ხმა მენატრება..
-გადაგრია მაგ ბიჭმა სულ...არ გინდა გავისეირნოთ??
-კი რატომაც არა გავემზადები და გავისეირნოთ..
მშვენიერი ამინდი იყო გაზაფხული იდგა ქალაქი აყვავებული იყო..ქუჩაში სულ ყვავილების სუნი იდგა მე და თამო მაღაციიდან მაღაზიაში ვინაცვლებდით..
-გოგო ჩამოვიდა ნიკა? ვკითხე მე...
-კი გოგო ჩამოვიდა დამირეკა წეღან გამოგივლითო..
-აუუ რა მაგარია მომენატრა ე საზიზღარი მბარეღამ ვნახავ და მერე მე სახლში ავალ და დაგტვებთ თქვენ..
მალე ნიკაც მოვიდა თავის ძმაკაც გუგასთან ერთად..ხომ ეს ის გუგაა არ გეჩვენებათ..
-გამარჯობა ნიკა გამარჯობა გუგა როგორ ხართ??
ნიკა და გუგა დიდი ხნის ძმაკაცები იყვნენ ასევე უბნელები როგორც მე და თამო..
-გამარჯობა ცხოვრება მიუბრუნდა ნიკა თამოს..
რა საყვარლები ხართ?? ვუთხარი ორივეს..
-აბაა?? ნეტა არ დავიხოცოთ თქვა თამომ.. 4ივეს გაგვეცინა..
კარგით გვრიტებო დაგტოვებთ წამოდი გუგა გავისეირნოთ..
-გუგა როგორ ხარ??
-კარგად შენ??
-არამიშავს რატომ მარიდებდი თავს??
-იმიტომ რომ მიყვარხარ..
-კი მაგრამ..და აღარ დავამთავრეე.. მინდა იმ ღამის გამო ბოდიში მოგიხადო.
-არაუშავს ..
-არა ზუსტათაც რომ უშავს,გუგა შენ ძალიან კარგი ადამიანი ხარ..
-მაგრამ არ გიყვარვარ..
-....
-თიკო რატომ არ გიყვარვარ??
-სხვა მომწონს..
-სხვა??
-კი სხვა
-ვინ არის?
-არ ვიცი
-რას ნიშნავს არ იცი?
-ხო არ ვიცი
-თიკო კარგად ხარ??
-არა
-შემიძლია დაგეხმარო??
-არა არ შეგიძლია..გუგ რა საყვარლები არიან ხო?? მეც მინდა ბედნიერი ვიყოო..
-მერე რატომ არ აძლევ თავს უფლებას რომ ბედნიერი იყო??
-იმიტომ რომ არ ვიცი მაქვს თუ არა ბედნიერების უფლება..
-ბედნიერების უფლება ყველას გაქვს..
ამ დროს მესიჯი მომივიდა..
"თიკ სად ხარ?? უნდა გნახო..დღეს შენ იკას გაიცნობ.." თიკო & ?? (11)
-თორნიკე??
-რა თქვი თიკო??
-არა არაფერი უნდა გავიქცე..
-ხომ მშვიდობაა??
-კი მოგვიანებით ვილაპარაკოთ..
-კარგი როგორც გინდა..
ეგრევე სახლში გავვარდი და თორნიკეს გადავურეკე რომ მზად ვიყავი და მოსულიყო..
მალე თორნიკე ჩემს სადარბაზოსთან მელოდებოდა..
-თიკ მზად ხარ?? წავიდეთ??
-კი წავიდეთ..
დაახლოებით საათნახევარი ვიარეთ.. თბილისს კაი მანძილზე გავცდით,და მივადექით ფიჭვნარს..ისეთი ლამაზი იყო იქაურობა,
ამ ფიჭვნარში ჩადგმული იყო ერთი პატარა ბინა..ალბათ 2 ოთახი იქნებოდა სულ,
-მოვედით თიკო..
თითქოს მუხლები მომეკვეთა მანქანიდან ვერ გადმოვდიოდი თავბრუ დამეხვა გული საშინლად ამიძგერდა..თითქოს სადაცააა ამომვარდებოდა..
თორნიკემ შემატყო აღელვება და ხელი მომკიდა,
-დაწყნარდი თიკო..
უბრალოდ შევხედე ხმა არ ამომიღია ღმერთო რა მჭირს??საშინლად ვიყავი თავს ვერ ვთოკავდი მუხლები მეკვეთებოდა..შევედით თორნიკემ დაიყვირა..
ჩვენ ვართ..ხმა არავის გაუცია ისეთი ლამაზი ბინა იყო შიგნით სულ ხით მოპირკეთებული..გარედან ვითომ პატარა ჩანდა მაგრამ შიგნიდან
პატარა მრგვალი კიბე ადიოდა ზემოთ,ალბათ მეორეზეც საწოლ ოთახები იყო..
ისეთი სიმშვიდე იყო..ნეტა როგორია??ვინაა?? ამ ფიქრებში გართულს თორნიკემ გამომაფხიზლა თიკო ზემოთ ავალ იკას დაველაპარაკები და მე დაგტოვებთ...
ხმაც არ გამიცია უბრალოდ თანხმობის ნიშნად თავი დავუქნიე თორნიკე ზემოთ ავიდა მალევე ჩამოვიდა..
და გარეთ გავიდა თან მითხრა ნუ ნერვიულობ ყველაფერი კარგად იქნებაო..
კიბე ჩემს უკან იყო.. და თორნიკე გავიდა თუ არა კიბეზე ფეხის ხმა გავიგე შემეშინდა ვერ მოვბრუნდი გული ამიძგერდა სადაცაა ამოვარდებაო
რა დამემართა არ ვიცი თითქოს მომეკვეთა მუხლები..
ამ დროს მხარზე თბილი ხელი ვიგრძენი.. ღმერთო ისაა ისააა ნამდვილად ისაა თვალები დვხუჭე გონზე მოვედი.. და ავდექი..და შემოვბრუნდი...
ღმერთო რა საყვარელია..
-გამარჯობა ანგელოზო..
-გამარჯობა იკა ჩავიჳურჩულე..
იკა ისეთი აღმოჩნდა როგორსაც არ ველოდი მაღალი დაკუნთული მკლავები,გადავარცხნილი წაბლისფერი თმები თაფლისფერი თვალები,ნუშისებრი თვალების ჭრილი,
ოდნავ ატეხილი წარბები რომლებიც ისეთ მკაცრ შეხედულებას აძლევდნენ..
ნაბიჯი ვერ გადავდგი..
-იკა შენ ხარ??
-კი მე ვარ და ხელში ერთი ვარდი ეჭირა და მომაწოდა
ხელი ვერ გავანძრიე რა დამემართა არ ვიცი
-აიღე..
-მადლობა ძალიან ლამაზია..ყველაფრისთვის მადლობა მაგრამ აი ეს გული აიღე ვინახავდი მე ამას ვერ ავიღებ ასევე ეს გასააღებიც..
-არა თიკო ეს შენია შენ გეკუთნის..
-თიკო ძალიან მომენატრე..
-მეც ჩავიჩურჩულე..
-შენც??გაკვირვებულმა მკითხა..
-კი მეც გავიმეორე ჩურჩულით
-თიკ შენ ტირი??
-ხო ვტირი..
-კი მაგრამ რატომ??
-არ ვიცი
და ცუბათ მის მკლავებში ისე ღმოვჩნდი ვერაფერს ვერ მივხვდი,ის ისეთი ძლიერი იყო ისეთი თბილი..
წინააღმდეგობაც კი ვერ გავუწიე მიუხედავად იმისა რომ პირველად ვნახე..ვიცოდი ჩემი საქციელი მიუღებელი იყო,მაგრამ წინააღმდეგობა ვერ გავუწიე გული სულ სხვას ამბობდა გონება სულ სხვას..
გულს მასთან უნდოდა მივენდე გულის თქმას და მეც მოვხვიე ხელები..
-რატომ აქამდე არ გამოჩნდი??
-იმიტომ რომ მეშინოდა..
-კი მაგრამ რისი? ვკითხე მე...
-შენი დაკარგვის..
-რატომ გგონიარომ დამკარგავ???
-იმიტომ რომ შენ სხვა ცხოვრება გაქვს და ჩემი ცხოვრება სრულიად რადიკალურად განსხვავებულია შენი ცხოვრებისგან..
-არ შეგიძლია შეცვალო?
-უკვე აღარ..
თიკო & ?? (12)
არ მესმოდა რატომ არ შეეძლო ცხოვრების შეცვლა,მაგრამ ის კი ვიცოდი რომ ბედნიერი ადამიანი ვიყავი უფრო მეტიც,მინდოდა სულ მასთან ვყოფილიყავი
დაღამდა და ვუთხარი
-უკვე უნდა წავიდე ღამეა,
-როგორც ვიცი სახლში არავინ გელოდება,
-რა იცი?
-გაიცინა,თიკო მე შენზე ყველაფერი ვიცი,დღეს დარჩი ჩემთან,არ შეგეშინდეს გპირდები არაფერი მოხდება,
-კი მაგრამ რა უნდა მოხდეს??
-შენ თუ არ გინდა არც არაფერი მოხდება,
-კარგი დავრჩები..
დიდხანს ვისაუბრეთ ყველაფერი გამოვკითხე თითქმის,
-იკა რატომ მე??
-იმიტომ რომ გულმა შენსკენ გამომიწია,
-რატომ დაგიჭირეს?
-ეგ რომ გითხრა მერე უნდა მოგკლა (გაიცინა)
-დამცინი?
-არა სულელო არ დაგცინი,
-არ შემიძლია ამის თქმა,
-მართალია თორნიკემ რაც მითხრა??
-კი მართალია მეტი არაფერი მკითხო კარგი??ნელ ნელა ყველაფერს გაიგებ ჩემზე..
შემდეგ შემატყო რომ მეძინებოდა
-კარგი თიკო დღეისთვის საკმარისია წავიდეთ შენს ოთახს გაჩვენებ..
-კარგი ავიდეთ ძალიან ლამაზი და პატარა ოთახი იყო,ერთი საწოლი იდგა,გვერდით ერთი ე.წ ტუმბუჩკა,ზედ ტუმბუჩკაზე სანათი იდგა მოპირდაპირე მხარეს პატარა პუfი ეგდო ძალიან ლამაზად იყო მოწყობილი გვერძე პატარა კარი
და ამ კარის იქეთ სააბაზანო,
-თიკ აი ეს შენი ოთახია და აი გასაღები თუ არ მენდობი რომ დაკეტო ეს კარი მხოლოდ შიგნიდან იკეტება,
მართლაც რომ შიგნიდან იკეტებოდა,რატომ არ ვიცი მაგრამ რომ დავწექი ვერ მოვისვენე და ქვემოთ ჩავედი...
ბუხარი ენთო ცოტა სუსხი იყო..
-თიკ??
უცბად შევხტი შენ ხარ??
-ვინმე სხვას ელოდებოდი??
-არა მაგრამ რავიცი მაინც მოულოდნელი იყო რატომ არ გძინავს??
-ვერ ვიძინებ..
-შენ??
-არ ვიცი მეც ვერ ვიძინებ ვუპასუხე მე..
მან სიგარეტს მოუკიდა გულში ვფიქრობდი ღმერთო რა საყვარელია რა კარგი ღამეა არ მინდა რომ გათენდეს ნეტა არ გათენდეს..
-თიკ რაზე ფიქრობ???
-არაფერზე შენ?
-შენზე..
-ჩემზე??
-რას??
-ვფიქრობ რა ლამაზი ხარ..დარჩი ხვალაც ჩემთან რა..
-არა არ შემიზლია..
-რატომ??
-მე ვსწავლობ იკ
-აა ხო გამახსენდა..
-იკა რამდენის ხარ?
-24ის
-დიდი ბიჭი ყოფილხარ..
-ხო (გაეცინა)
-ციხიდან ასე მალე რატომ გამოგიშვეს??
-არ გამომიშვეს..
-აბა გამოიქეცი??
-კი
-რატომ?
-იმიტომ რომ მენატრებოდი
-კი მაგრამ...
-თიკ ჩემნაირ ხალხს ციხიდან არავინ უშვებს,ციხე ჩემი მეორე სახლია..
-არ მესმის
-მართალია შენ ამას ვერ გაიგებ..
-კარგი იკ წავალ ოთახში იქნებ დავიძინო..
-კარგი ძილინებისა,შეიძლება გაკოცო ლოყაზე??
-კი შეიძლება..
ძილინებისა ვუსურვეთ ერთმანეთს და ავედი ზემოთ..ის კი ქვემოთ დავტოვე
თიკო & ?? (13)
მალე ჩამძინებია ისე რომ ვერაფერი გავიგე..დილით რომ გავიღვიძე იკამაც დააკაკუნა გაიღვიძე სიხარულო??
-კი შემოდი..
-იცი რა საყვარლად გეძინა გუშინ??
-შენ რა იცი??
-ვიჯექი შენს გვერდით და გიყურებდი..ისეთი უმწეო ისეთი სათუთი იყავი ისე ღრმად სუნთქავდიი.
-იკა შენ რა შემოიპარე ჩემს ოთახში??კი მაგრამ რატომ?
-თიკო პირველად მომეცა შესაძლებლობა მძინარესთჳის მეყურებინა და შენნ მეუბნები რატომო??კარგი რა...
-კარგი მაგრამ შენ გუშინ საერთოდ არ გძინებია??
-არა შენ გიყურებდი..
-მერე არ გეძინებოდა??
-არა რა დამაძინებდა..
-კარგი გადი უნდა გამოვიცვალო..
-კარგი ქვემოთ დაგელოდები საუზმე მზადა..
-საუზმე?? არ მჯეროდა ეს ყველაფერი ჩემს თავს თუ ხდებოდა იკა გავიდა თუ არა მაშინვე თამოს დავურეკე..
-თამ ეხლა იცი სად ვარ??
-სად და სახლში..
-კი მაგრამ იცი ვისთან?
-ვისთან?
-თააააამ იკა ვნახეეეე
-რაააააააააა??????
-კაი ხო ნუ დამაყრუეეე იკა ვნახე ღმერთო იცი რა საყვარელია??
-თამ აი რავიცი რააა გუშინ მასთან დავრჩი..
-რაა?? მერე??
-დაწყნარდი არაფერი ყოფილა..
-სად ხართ?
-არ ვიცი გოგო თბილიში არ ვართ..
-აბა?
-არ ვიცი მართლა..
-დღესაც მანდ რჩები??
-არ ვიცი გოგო მთხოვა გული მეუბნება დარჩიო მაგრამ უნი-სს რა ვუყო??
-ოო ხომ არ დებილობ?? დარჩი რა მანდ
-აი დაქალიც ასეთი უნდა (გამეცინა)
-რატომაც არა კაცო ძლივს გეშველა და..
-ხო მაგრამ..კარგი გოგო გავედი ეხლა ჩავიცვა დაბლა მელოდება საუზმე მოამზადა..
-ვაუუუ აი ასეთი კაცი მინდა მეეც (ჩაიცინა)
-შენ შენს ნიკას მიხედე რა თორე ვუთხარი (ვითომ დავაინტრიგე)
-ოოოო უთხარი შემაშინე რაა..
გავიცინეთ ორივემმ
-კარგი გოგო წავედი ეხლა მიყვარხარ და აბა შენ იცი.. შეგეხმიანები ალბათ დღეს..
-კარგი თიკ მეც მიყვარხარ ჭკვიანად უნი-ზე არ ინერვიულო მე ვეტყვი დეკანს რომ ცუდად ხარ..
-კარგიიი შენ რომ არ მყავდე რა მეშველებოდა??
-არც არაფერი..
-დებილო..
გავთიშე მობილური და ჩავიცვი დაბლა ჩავედი მაგიდასთან ტრიალებდა..
-ვაუუ რა ლამაზია??
-მართლა? მოგეწონა??
-კი იკ ლამაზია.
-მოდი დაჯექი..
თიკო & ?? (14)
აშკარად გეხერხება გოგოს გაოცება..
-ყველასი არა და სიმართლე გითხრა არც მიცდია ვინმეს გაოცება...პირველი ხარ..
-პირველი?
-ხო პირველი ..
მოიცა შენ შეყვარებული არასოდეს გყოლია??
-არა არასოდეს...
-რატომ??
-იმიტომ რომ შენ გეძებდი..
თითქოს შემრცხვა და თავი ჩავხარე..
-კარგი მოდი ვჭამოთ მოგშივდებოდა..
-ხო ცოტა..
-რა გადმოგიღო?? -არა იკ იყოს მე თჳითონ..
-თიკ იცი რამდენ ხანს ველოდი ამ წამს?
-ხოო??და რატომ წელავდი დროს??
-საჭირო მომენტს ვეძებდი..
-იკა იცი?? რაღაცნაირი ხარ..
-როგორი??
-არ ვიცი
-უცნაური??
-ხო მგონი...
-რატომ??
-რავიცი ასე მგონია შენნაირ ადამიანს არასოდეს შევხვედრილვარ..
-თიკ დარჩი რა დღეს..
-კარგი დავრჩები
-მართლა??
-ხო მართლა
-სადაცაა უკვე დაგვითხოვენ გამოცდებიც მორჩა..
-მესამეზე გადადიხარ ხო??
-კი მესამეზე
-იკა კმაყოფილი ხარ შენი ცხოვრებით??
-ხანდახან..
-ეგ როგორ??
-აი ხანდახან ეხლა ნამდვილად კმაყოფილი ვარ უფრო მეტიც ძალიან ბედნიერი..
-იკა არ გინდა გავიდეთ ბუნებაში??
-კი მინდა გინდა ეხლავე წავიდეთ??
-ეხლავე?
-კი ეხლავე
-კარგი ავალ და ჩავიცმევ..მაგრამ მე რომ თბილი არაფერი მაქვს ეხლა კი ცოტა სუსხია.. შემცივა..
-არ შეგცივა ვიყიდე შენთჳის რაღაცეები აბა ნახე არ ვიცი რამდენად მოგეწონება.. მაგრამ ძმაკაცის დას დავავალე და იმან გიყიდა..
-კარგი აბა ავალ და ვნახოთ..
მართლაც რომ გამოვაღე ზოგი მართლაც კარგი რამ იყო ზოგიც კი არ მომეწონა მაგრამ უკმაყოფილება დიდად არ გამომითვამს პირიქით..
ავარჩიე შემდეგ ერთი ჯინსის შარვალი,კეტები, ერთი ზედა და ერთი კაპიშონკა..და ჩამოვედი..
-უიჰ კარგად გქონია..
-ხო ჩემი ზომები ყოფილა..
-მზად ხარ გავიდეთ??
-კი გავიდეთ..
-იკა საიდან იცოდი ეს ადგილი??
-ამ ადგილზე მამას მოვყავდი ბავშობაში..
-მართლაც ლამაზი ადგილია
-თიკ წამომყვები რაღაც რომ გაჩვენო??
-კი წამოდი წავიდეთ.
-კარგი იმედია მოგეწონება...
-ეჭვიც არ მეპარება :)
მართლაც მთის თავზე ავედით დიდხანს არ გვივლია მაგრამ ულამაზესი ადგილი იყო მთის ძირში პატარა მდინარესავით მიედინებოდა..ჩვენი ბინაც კი ჩანდა..
-რალამაზი სეზონია არა გაზაფხული და ბალახებზე დავჯექი..
-კი ძალიან და იკაც გვერძე მომიჯდა..
-თიკ შეიძლება??
და ხელი წამოიღო რომ ლოყაზე მომფერებოდა...თავიდან ცოტა მეუხერხულა მაგრამ ისე მესიამოვნა მისი თილი ხელი.. თვალები დავხუჭე...
-თიკ მიყვარხარ..
-იკა მეც მიყვარხარ..
და მისი ტუჩები ჩემსას შეეხო..რა თბილია როგორი საყვარელი..მინდოდა ეს წამი უსასრულობად გადაქცეულიყო..
-იკა როგორ ფიქრობ ერთად ვიქნებით??
-არ ვიცი თიკო -რა ცუდია და მიხვდა რომ მეწყინა
-დაწყნარდი ჩემი პატარა წამოდი უკვე აცივდა..
-ხო წავიდეთ...
მთელი გზა ერთმანეთს ვეხუტებოდით... მე მის სითბოს ვგრძნობდი ის ჩემსას ვგრძნობდი რომ ბედნიერი ადამიანი ვიყავი,მივხვდი რომ სიყვარული სულელების გამოგონილი არ არის..
სახლში შევედით იკამ ბუხარი აანთო მე ზემოთ ავედი..უკან რომ მოვბრუნდი იკა დამხვდა..
-რამე გინდოდა იკ?
-არაფერი -აბა??
თიკო & ?? (15)
-თიკო შენ დარწმუნებული ხარ რომ ჩემთან გინდა ყოფნა?
-კი იკ რატომ მეკითხები??
-თიკ მოდი დაჯექი,მე შენ ძალიან მიყვარხარ..
-მეც მიყვარხარ.
ორივე გვჩუნდით თითქოს რაღაცის თქმა უნდოდა და არ ვაცადე..
-იკა გგონია რომ შენთან ბედნიერი ვერ ვიქნები??
-ხო მასე მგონია..
-არა შენ ცდები მე უკვე ბედნიერი ვარ..
მივუახლოვდი და ჩავეხუტე იკა შენ ჩემი მთლიანი ცხოვრება შეცვალე..იკას ჩემი საქციელის ისე გაუკვირდა რომ გაჩუნდა..
-თიკო მე შემიძლია მხოლოდ მიყვარდე მე ბედნიერს ვერ გაგხდი ეს შეუძლებელია..
-ვიცი უკვე მესმის
-არა არ გესმის..
-კარგი გაჩუნდი და უბრალოდ ჩამეხუტე..
-კარგი..
ვერ გეტყვით რამხელა გუისტკივილი გამოიწვია მის სიტყვებმა ჩემში მან ყველაფერი თითქოს წამებში დაანგრია მაგრამ არ ვამტყუნებდი მას ჩემი დაცვა უნდოდა..
ჩვენი ურთიერთბის შესახებ მხოლოდ თამომ და თორნიკემ იცოდნენ,უკვე ჩამოღამებულა სანამ ჩვენ ასე ჩახუტებულები ვისხედით და ერთმანეთის გულის ცემას ვუსმენდით ფანჯრისკენ გავიხედე..და უკვე მზე ჩადიოდა..
-იკ შეხედე რა ლამაზია მზე რომ ჩადის არაა??
-კი ძალიან ლამაზია მაგრამ შენ უფრო ლამაზი ხარ
-ოო ყველაფერს თავის სილამაზე აქვს და ისევ გავიხედე ფანჯრისკენ..
-იკა ერთად თუ ვერ ვიქნებით ხომ არასოდეს დამივიწყებ??
-არა არასოდეს და ჩემსკენ გამოიწია მეორედ მოხდა ჩვენი კოცნა.. და არა მარტო კოცნაა..
მეორე დილა რომ გათენდა იკა უკვე ამდგარიყო და ქვემოთ ჩასულიყო..ფანჯარას ვუყურებდი და არაფერს ვნანობდი პირიქით ძალიან ბედნიერი ვიყავი დღევანდელი დღის..
-ჩემმა სიხარულმა გაიღვიძა??
მომესმა კარებში იკას ხმა..
-კი იკ შემოდი...
-როგორ გეძინა თიკო??
-კარგად შენ??
-იკ უნდა წავიდე მე..
-კარგი თორნიკეს დავურეკავ რომ მოვიდეს და წაგიყვანოს..
-კარგი მანამდე გავემზადები მე..
-სანამ მე ვემზადებოდი თორნიკე მანამდე მოსულა უკვე წამოსულიყო იკასთანრაღაც საქმეზე..
რო ჩავედი და დამხვდა
-ასე მალე მოხვედი??გადავკოცნე და მოვიკითხე..
-არა რო დამირეკა უკვე გზაში ვიყავი..
ბიჭები იქეთ გავიდნენ ვერ გეტყვით რაზე საუბრობდნენ მაგრამ ვხვდებოდი რომ რაღაც სერიოზული იყო იკა ცოტა დაძაბულიც კი მომეჩვენა
-იკა რა ხდება??
-არაფერი სიხარული ეხლა თორნიკე სახლში მიგიყვანს და მერე დაგირეკავ..მიყვარხარ
-მეც მიყვარხარ
და იკას დავემშვიდობე იმ იმედით რომ ალბათ დიდიხანი კიდევ ვერ ვნახავდი მთელი გზა ხმა არ ამომიღია არც თორნიკე დაინტერესებულა ჩემი ასეთი სახით და მდუმარებით..
უბრალოდ ყველაფერი მისახვედრი იყოო..გზაში თამოს დავურეკე და ვთხოვე ჩემთან ასულიყო და იქ დამლოდებოდა,თამოს ჩემი ბინის გასღები ყოველთვის ქონდა ყოველი შემთხვევისთვის..
სადღაც საათ ნახევარში უკვე სადარბაზოსთან ვიყავი თორნიკეს დავემშვიდობე და შევედი,როცა გუგა დამხვდა პადიეზში..
-გუგა??
-როგორ ხარ თიკო??
-კარგად მაგრამ აქ რას აკეთებ??
-ეს ტიპი მოგწონს? ეხლა მანქანით რომ მოგიყვანა?? სად იყავი გუშინ? ან ასე დილა ადრიან საიდან მოდიხარ??
-გუგა იცი? ეხლა ძან დავიღალე მეგობრის დაბადების დღეზე ვიყავი გავათენეთ და დავლიეთ და ძალიან გთხოვ მერე ვილაპარაკოდ კაი??
-არა თიკო უკვე 2 ღამეა აქ გელოდები მაგრამ არ ჩანხარ..არც უნივერსიტეტში იყავი სად იყავი??
-გუგა უკვე გითხარი და შენთვის ახხსნა განმარტებების ჩაბარებას არ ვაპირებ უნდა წავიდე...
წასვლა დავაპირე როცა გუგამ მკლავში ჩამავლო და თავისკენ მიმიზიდა და მითხრა : -თიკო მაინც გავიგებ ვინ მოგწონს შენ!!!
ისე მომიჭირა მკლავზე ლამის მომატეხა..ასეთი გუგა არასოდეს მინახია,მის ხმაში ისეთი გაბრაზება და სიძულვილი ისმოდა შემეშინდასავით..
კიბეზე ასვლისას გუგა სულ გადამავიწყდა ისევ იკა მოფრინდა ჩემს ფიქრბში ...კარებში შევედი და სამზარეულოდან ხმა მომესმა მივხვდი რომ თამო სამზარეულოში ტელევიზორს უყურებდა -თაააამ მოვედიიიიიი...
-ხო მოდი გოგო აქეთ ვარ ხო დაიცა მოვალ ეხლავე წყალს გადავივლებ ჯერ ხო??
-კარგი მიდი და მერე დავილაპარაკოთ..
აბაზანიდან მალევე გამოვედი... -რა არის გოგო წყალმა წაიიღო თქო ვიფიქრე მე..
-რა წყალმა გოგო მალე გამოვედი რა გინდა..
-ეგ შენ გგონია რომ მალე გამოხვედი 45 წუთია შიგნით ხარ..
-კაი რა თამ რა 45 წუთი..
-ეეე ხომ გეუბნები შენ იმ ბიჭმა სულ გადაგრია ..ჰა ეხლა მოდი დროზე მოყევი რა მოხდა როგორია და ა.შ
-თამ მოდი ერთი სიტყვით გეტყვი..მიყვააააარს..
-ოჰოოოო ვინ იძახდა სიყვარული სულელების მოგონილიაო??
-ოო ეგ მაშინ იყო ეხლა კი..
-თიკ ხო იცი ეხლა რაც მაინტერესებს უუხ..
-კი მოხდა..
-სერიოზულააად??
-კი
-თიკ ის შენი პირველი ბიჭია და მგონი მართლა გიყვარს რახან მაგ რისკზე წახვედი..
-ხოო რა ვქნა ვაა და (მოვიღუშე,,)
-დაწყნარდი უკვე სრულწლოვანი ხარ და როგორც გინდა ისე წარმართავ შენს ცხოვრებას..
-ხო მაგრამ მითხრა ერთად ვერ ვიქნებითო შემიძლია მხოლოდ მიყვარდეოო...
-ხო ვიცი და სიმართლე გითხრა მზად ვარ მაგითსვის...
თიკო & ?? (16)
-ასეთი არასოდეს მინახიხარ როგორი შეცვლილი ხარ იცი??
-კი ვიცი და თითქოს კმაყოფილი ვარ ამით..ერთი წუთითაც კი არ მინანია გუშინდელი ღამე..პირიქით..ამით მე ბედნიერი ვარ...
ხოდა მაგას თავი დავანებოთ და ეხლა იცი პადიეზდში ვინ დამიხვდა??
-რას ნიშნავს დაგიხვდა?? ვინ?
-ვინ და გუგა,მასეთი არაფერი მინახავს ხელი ლამის მომამტვრია..
-მაგან ვაფშე გაუტია ხო??
-გოგო თორნიკემ მომიყვანა და დამინახა და ვინააო დაიწყო გამოკითხვა და ვუტხარი დაბ დღეზე ვიყავი თქო და გავათენეთ მეთქი თუ გკითხა იყავი შენო??
უთხარი ვერ წავედიო..თან დაჟე დამემუქრა მაინც გავიგებ ვინ მოგწნსო..
შემეშინდა რომელიმეს რამე არ დაუშაბდეს იკამ რომ გაიგოს გაწიწკნის..
-არ უთხრა მერე..
-და რომ გაიგო??
-საიდან?
-კაი რა თამ საიდანაც იგებდა ჩემზე ყველაფერს..
-მდაა რთული სიტუავიაა
-ხოო ნამდვილად
-თამ დარჩი რა ჩემთან დღეს??
-კაი დავრეკავ და ვეტყვი დავრჩე
-კაი მიდი უკვე საღამოვდებოდა მთელი დღე მე და თამომ ჭორაობაში გავატარეთ და კარზე კაკუნი იყო..
-მოიცა გავაღო..თამო ნიკა და გუგა არიან.. რა უნდათ?ნიკამ იცოდა აქ რომ დარჩი??
-ნიკა? და გუგაა?? კი ნიკამ იცოდა გააღე აბა??
-ბიჭებო?? აქ რას აკეთებთ??
-თიკოოოოოოოოოო მე შენ ძალიან მიყვარხააააარ
-გუგა შენ რა მთრალი ხარ??
-კიი მთვრალი ვარ -და მერე რა უფლებით ამოდიხარ ჩემთან მთვრალი შენ შეიშალე??
-ნიკა შენც მთვრალი ხარ??
-არა გოგო მე არ ვარ მთვრალი ამომადგა თიკოსთან უნდა ავიდე და წამოდიო,
-და რატო წამოყევი?
-იმიტომ რომ მარტო მაინც ამოვიდოდა და მარტო აღარ გამოვუშვი..
-წაიყვანე ახლავე..
-არ მომყვება თიკო რა ვქნა??
-თიკოო ვინ იყო ის ტიპი??
-მეგობრის ძმა იყო
-მატყუეეებ?? უკვე ვხედავ რომ რამოდენიმე დღეა გაკითხავს და სადღაც მიყავხარ...
-გუგა არაა შენი საქმე და რომ გამოფხილზდები მერე ვილაპარაკოთ..
-მე მთვრალი არ ვარ გაიგე გოგო??
-გუგა ტონს დაუწიე..-ნიკა წაიყვანე აქედან სანამ მე გავათრიე..
-გუგა წამოდი რა და მერე დაელაპარაკე სირცხვილია წამოდი..
-კაი წავიდეთ მაგრამ მე და შენ აუცილებლად ვილაპარაკებთ თიკო!!
გუგას ამოსვლამ ძალიან დამძაბა და თამომაც შემამჩნია მიხვდა რომ ყველაფერი უკუღმა დატრიალდებოდა..
_თიკ დაწყნარდი რა..
-რა დამაწყნარებს შენ დაწყნარდებოდი??
-ჯერ სადარბაზოში და ეხლა კიდე სახლში ამოდგომამ სულ გამაბედნიერა რა..
-რას უშველი ნერვიულობით??
ამ დროს ტელეფონმაც დარეკა..
-ჩემი ანგელოზი როგორ არის??
-იკააა კარგად სიხარული შენ?
-რავიცი კარგად მომენატრე...
-მეც მომენატრე..
თამო გვერძე მედგა და ყურმოდებული მისმენდა თან რაღაც უცნაურად იმანჭებოდა..
-რა გჭირს? ხმაზე არ მომწონხარ..
-არა არაფერია..
-თიკო რა გჭირს თქო??
-ოოო არაფერია..
-სახლში მარტო ხარ??
-არა თამოა..
-შეიძლება ამოვიდე??
-მაგას კითხვა უნდა??
თიკო & ?? (17)
უკვე ღამის 11 საათი იყო რომ კარზე კაკუნი იყო..გავაღე და იკა..
-შემოდი..
ხელში რაღაც პარკი ეჭირა..
-ეს შენ..
-რა არის??
გავხსენი და 2 ბოთლი შამპანური და ტკბილეულობა იდო..
-რათ გინდოდა??
-თამოს გაცნობა ხომ უნდა ამეღნიშნა..??
-აქეთ წამოდი..
-თამ გაიცანი აი ეს არის იკა..-იკა ეს ჩემი საუკეთესო დაქალი თამოა..
-თამოს ვიცნობ შორიდან..
-ხო მასე თამოც გიცნობს...და სამივეს გაგვეცინა
-აი აქ დაჯექი..
ეზოში ბიჭებმა მითხრეს რომ ამ სადრბაზოში ვიღაცის ყვირილი ისმოდა და ვისთან იყვნენ?მე დავიძაბე ფერი შემეცვალა თამო მიხვდა და მაშინვე თვითონვე უპასუხა
-ხო ვიღაც უცნობი ბიჭები იყვნენ
-ვინ უცნობი?? დაინტერესდა იკა..
-არ ვიცნობთ მართლა
-სამაგიეროდ მე ვიცნობ...
ამ სიტყვებზე ფერი ხომ საერთოდ შემეცვალა თამოსაც რომ გავხედე მკვდირს ფერი ედო..სამზარეულოში ვიყავი ზურგით მიბრუნებული რომ იკა მომიახლოვდა და მკითხა..
-რა უნდოდა?
-არაფერი ისე მთვრალი იყო..
-რატომ დამიმალე??
-შემეშინდა..
-რისი??თუ ვისი?
-შენი არ მინდა რამე დაუშავო..
-რა უნდა დავუშავო??
-საიდან გაიგე??
-მაგას მნიშვნელობა არ ააქვს უბრალოდ გავიგე..
-მაგიტომ ამოხვედი??
-არა შენ მომენატრე ეგ ამ შემთხვევაში დღეს მეორე ხარისხოვანია..
-იკა ხომ არაფერს დაუშავებ??
-როგორც მე ვიცი მთვრალი იყო..
-არა არც ისე ცოტა..
-თიკო კიდევ მატყუებ..
-ხო მთვრალი იყო..
-უყვარხარ??
-კი
-ხელი რატომ გაქვს ჩალურჯებული??
-რაღაცას მივარტყი..
-იმ ნაბიჭვარმა შენ რა ხელი დაგადო??
იკას სახეზე შევატყე რომ გაცოფებული იყო..და მე რომ ეს სახლიდან გამეშვა გუგას ხვალე კუბოში ვნახავდი.. რაც მე ძალიან არ მინდოდა
-არა არა რა სისულელა რაღაცას მივარტყი ალბათ..
-და თითები იმიტომ გეტყობა??
-არ მეტყობა..
-თიკო შენ რა მე მადებილებ?? და მკლავი ამაწევინა და სახესთან მომიტანა შეხედე თითები გეტყობა..მოვკლავ მაგ ნაბიჭვარს...
-არა იკა გთხოვ არა უბრალოდ ხელით დამიჭირა და მაგრად მოუვიდა უნებლიედ ვერ მოზომა...
-რას ქვია ვერ მოზომა მან შენ ხელი შეგახო როგორ ფიქრობ ამას ვაპატიებ??
-იკა გთხოვ..
-კარგი არ მოვკლავ დავაინვალიდებ..
იკას სიტყვებში ისეთი დარწმუნებული მუქარა ჩანდა მივხვდი რომ ამის გამკეთებელი ნამდვილად იყო ტამოს შევხედა და თიტქოს თვალებით ვთხოვდი რომ როგორმე
რამით დამხმარებოდა...
-მომიყევი ყველაფერიი..და წინ ჩამომიჯდა.. მივხვდი რომ ტყუილს აღარანაირი აზრი არ ქონდა ვიცოდი რომ ყველაფერი ისედაც იცოდა მაგრამ მე მაინც მაყოლებდა..
-იკა შენ ხომ ისედაც ყველაფერი იცი??
-კი ვიცი მაგრამ მინდა შენგან გავიგო..
-კი მაგრამ რატომ??
-იმიტომ რომ ასეა საჭირო...
-დღეს დილით შენიდან რომ წამოვედი სადარბაზოში დამხვდა..თორნიკეზე იეჭვიანა ვინ იყო ან ამ დილა უთენია საიდან მოდიხარო..
ვუტხარი მეგობრის დაბადებისდღეზე ვიყავი და იმისი ძმა არის თქო.. რატომ მატყუებ ვხედავდი ეს რამოდენიმე დღე როგორ გაკითხავდა და სადღაც როგორ მიყავდიო...
იკა წყნარად და დამშვიდებული სახით მიყურებდა თან ხელზე მეფერებოდა..რომ ვუთხარი უნდა წავიდე თქო მაშინ დამიჭირა და მითხრა მაინც გავიგებ ვინ მოგწონსო..
ეხლა კი სახლში მთვრალი ამომადგა ეგ იყო და ეგ..
-იკამ კბილები გააჭრიალა..
თიკო & ?? (18)
უკვე დავიძაბე იკას სახე მთლიანად შეიცვალა თვალები ჩაუწითლდა..კისრის ძარღვები დაეჭიმა,ისეთი სიძულვილი ჩანდა მის თვალებში რომ შემეშინდა..
-არ უნდა მეთქვა ხო?
-არა უნდა გეთქვა..
-იკა დამპირდი რომ არაფერს ავნებ..
-ვერ დაგპირდები თიკო..
-კი მაგრამ რატომ??
-იმიტომ რომ ჩემი მხრიდან ეს არასწორი საქციელი იქნება შენ ამას ვერ გაიგებ..თიკ მიყვარხარ ყველაზე ყველაფერზე და ცხოვრებაზე მეტად მიყვარხარ,
მე შენს მეტი არავინ გამაჩნია,და არავის მივცემ უფლებას შენ გაწყენინოს.
-იკა მეც მიყვარხარ,გუგას დიდიხანია ვიცნობ ასეთი არ იყო..
-მაგრამ გახდა..კარგი მაგაზე მოგვიანებით ეხლა კი მოდი შამპანური გავხსნათ..
-თამო იქეთ იჯდა და ნიკას ელაპარაკებოდა იკაზე ხმა არ ამოუღია თავის სტიქიაში იყვნენ..
-აუ თიკ ნიკა მელოდება დაბლა და ცოტახნით ჩავალ და ამოვალ კაი??
-კაი თამ მიდი მალე ამოდი..
-თამ მოიცადე დავლიოთ და მერე ჩადი კაი?? დაუზახა იკამ..
-კარგი არაა პრობლემა..
-თამ აი ამ ჭიქით მე მინდა სიყვარული ვადღეგრძელო..ცხოვრებაში პირველად ვარ ბედნიერი და იმით ვინც ვარ და რაც ვარ ეს თიკოს წყალობით არის მინდა შენი ჩვენი თამადობით შენი სიყვარული დავლოცო..გაუმარჯოს ერთხმად შევძახეთ ყველამ..თამომ შესვა და გავარდა კარებისკენ..
შემდეგ მე და იკა დივანზე ჩამოვსხედით..და ვსაუბრობდით..შემდეგ ვკიტხე..
-იკა სად გაიზარდე??
-საქართველოში გავიზარდე..შეძლებული ოჯახიდან ვიყავი,ყოველთვის ყველაფერი მქონდა არასდროს არაფერი არ მაკლდა,საერთოდაც ექიმობა მინდოდა მაგრამ ცხოვრება მთლად შემეცვალა,
-რას ნიშნავს შეგეცვალა?? შენ ექიმობა გინდოდა?? რამ შეგიშალა ხელი??
-პირველ რიგში იმან რომ ერთხხელ რომ რაღაცაში თავს გაყოფ შემდეგ ყველაფერი იცვლება...პირველად ციხეში რომ მოვხვდი 14 წლის ვიყავი..2 წელი გავატარე,იქ შემდეგ მამამ ახლობლები ჩარია და გამომიყვანეს,
დიდიხანი არ იყო გასული რომ ისევ შევბრუნდი,არ გეგონოს რომ ამას იმიტომ ვაკეთებდი რომ მსიამოვნებდა არა უბრალოდ ერთხელ გადამიბრუნდა ფეხი,და ცხოვრებამ გადამიარა,და ეს თითქოს უკვე ცხოვრების წესად მექცა..
დედა და მამა ჩემმა დარდმა გადაიყოლა ჯერ მამა დამეღუპა რამოდენიმე თვეში კი დედა წნევამ დაარტყა,
და ვერაფერი ვუშველე :( შამპანური მოსვა და განაგრძო...მყავს ერთი ძმა ჩემზე 2 წლით დიდია მას ოჯახი აქვს და რუსეთში ცხოვრობს,მეც იქ ვიყავი 2 წლის წინ ჩამოვედი,16 წლის მერე მალვაში ვარ,
-ანუ ეხლაც იმალები??
-კი
-არ გეშინია??
-არა მე მხოლოდ ღმერთის და შენი დაკარგვის მეშინია,დანარჩენი ყველაფერი მეორეხარისხოვანია,
ამ ლაპარაკში ვიყავით როცა თამო ამოვიდა..რას შვრებით?? ვსაუბრობთ მოდი დაჯექი -თიკ რაღაც უნდა გთხოვო ნიკამ მთხოვა მარტო ვარ და ჩემთან წამოდიო და ხომ არ გეწყინება რომ დღეს იქ ავიდე და დავრჩე??
-კარგი თამ არ მეწყინება მიდი წადი..ეგ შენ გეწყინება უარი რომ გითხრა და თვალი ჩავუკარი..
-ვაიმეე ჩემი უსაყვარლესი დაქალი ხარ და მომახტა და ჩამეხუტა..
-კარგი ხო არ დამახრჩო..
-ხვალ ამოგივლი დილით..
-კარგი მიდი წადი ჭკუით..
-ოოო დაიწყე ეხლა..
-კარგი ხო მიდი
თამო ისეთი გავარდა თვალს ვერ გააყოლებდით..
-აშკარად გიყვართ ერთმანეთი..
-კი ძალიან ბავშობიდან ერთად მოვდივართ..
-მე და თორნიკეც მასე ვართ..
-დარჩები დღეს ჩემთან??
-კი დავრჩები..
-მივუახლოვდი და ვაკოცე შემდეგ კი ჩავეხუტე..ყურში ჩავჩურჩულე მიყვარხარ..
თიკო & ?? (19)
მალე დავწექით მთელი ღამე ამბებს ვყვებოდით გამთენისას ჩამეძინა იკას მკერდზე,მესმოდა მისი გულის ძგერა,
დილით 10 საათი იქნებოდა რომ გამეღვიძა და იკა გვერდით აღარ მეწვინა სამაგიეროდ კონვერტი დატოვა..
"ჩემო სიცოცხლე მაპატიე დაუმშვიდობებლად რომ წავედი,მაგრამ არ შეიძლებოდა სხვაგვარად,უნდა წავსულიყავი სანამ ყველას გაეღვიძებოდა,მიყვარხარ ძალიან და
იცოდე არავის მივცემ უფლებას გაწყენინოს..მიყვარხარ"
გულში ჩავიკარი კონვერტი და ვფიქრობდი ღმერთო რა ბედნიერი ადამიანი ვარ??რას წარმოვიდგენდი ოდესმე თუ ეს მოხდებოდა ჩემს თავს??ბედნიერი ვარ ხო ბედნიერი ვარ და ნელ ნელა ხმას ავუწიე ხო მიყვარს და ბედნიერი ვააააარ..
უცბათ თამო გამახსენდა ნეტა რას შვება და სადა???და ტელეფონი მოვიმარჯვე რომ დამერეკა..ზარი გავიდა..იმედია არ სძინავთ ვიფიქრე მე..
-გისმეენთ..მომესმა მძინარე ხმით ნათქვამი..
-ოჰოო გაიღჳიძა ჩჳენმა პრინცესამ??
-ქალოო მეძინებააა...
-რადროს ძილია უკვე 11დაიწყო..
-კაი რა თიკ რა..
-კარგი ხოო გაგარძელე მიდი და ამოდი მერე ჩემთან..
-კარგი ოღონდ ეხლა დამაძინე..
-დაიძინე..
დრო გადიოდა ყველაფერი კარგად მიდიოდა გუგასაც აღარ შევუწუხებივარ..იკასთანაც არაჩჳეულებრივი ურთიერთობა მქონდა..ყველაფერი კი იმან შეცვალა რომ მალე დედა გავხდებოდი..
მაშინვე თამოს დავურეკე და ვუთხარი სასწრაფოდ ამოსულიყო ჩემთან...თამ მე ბავშვი მეყოლება..
-თიკ ბავშვს ელოდები?? რა მაგარიაა...მალე დეიდა გავხდებიიიიიიი
-რა არის მაგარი??ეს ბავშვი იკასია..
-ხო ვიცი რომ იკასია..
-იკას უნდა გავაგებინო... მაშინვე სახლში წამოვედით რომ იკას დავურეკე
-გისმენ ჩემი სიხარული როგორ ხარ??
-იკ აუცილებლად უნდა გნახო საქმე მაქვს..
-რა ხდება ხომ მშვიდობაა??
-არ ვიცი სადაც პირველად გნახე იქ მოდი კარგი??
-კარგი თორნიკე გამოგიგზავნო??
-არა იყოს ჩემი მანქანით წამოვალ...
გზაზე მივფირნავდი,და იმაზე ვფიქრობდი თუ რა მოყვებოდა ჩემს ნათქვამს,მიიღებდა კი იკა ამ ბავშვს?? რომ არ მიიღოს?? მე რა ვქნა??ზუსტათ ამ ფიქრებში ვიყავი როცა..თვალთ დამიბნელდა და ძლიერი დარტყმის ხმამ გამაჩერა გონება დავკარგე არაფერი არ მახსოვს..
გონზე რომ მოვედი მხოლოდ თეთრი კედლები დავინახე და თეთრ ხალათიანი ხალხი დამტრიალებდა თავზე..გონზე მოდის გონზე მოდის რამოდენიმეჯერ ჩამესმა..
შემდეგ კი ისევ დავკარგე გონება..რო გავიღვიძე ვერაფერს ვერ ვგრძნობდი გაბრუებული ვიყავი მხოლოდ ერთი ექთანი მედგა თავზე აქეთ კი გიორგი..ექთანს რომ ავხედე გამიღიმა..
-ვინ არის იკა??
-იკა??იკა ჩემი შეყვარებულია..ჩემი შვილი როგორ არის??
-იცით?? თქვენ შვილი დაკარგეთ...
-რაა???
-ჩემი შვილი ვერ გადაარჩინეთ???რატოომ???
-დაწყნარდით გთხოვვ..
-ღმერთო რატომ???
-დაწყნარდით,რთული სიტუაცია იყოო..
-კი მაგრამ ის ხომ ჩემი შვილი იყო??ჩემი და იკასი იკა სადაა აქაა?? იკას ნახვა მინდა მომიყვანეეთ..
-კი იკა გარეთ გელოდებათ...
ექთანი გავიდა ცოტახანში კარებში ნაცნობი სახე დავინახე ეს იკა იყო
თიკო & ?? (20)
-იკააა სიხარულიიი..ჩვენი შვილი..
იკა შემცოდებელი სახით მიყურებდა თითქოს რაღაც მოსწყვიტეს გულიდანო..
-თიკო რატომ არ მითხარი რომ ბავშვს ელოდებოდი??
-მაგის სათქმელად მოვდიოდი..
-დიდიხანია იცი??
-3 დღეა
-აქამდე რატომ არ მითხარი..
-არ ვიცი..არ ვცოდი როგორ მიიღებდი ამ ამბავს..
-რა გეგონა რომ უარს ვიტყოდი??
იკას გაბრაზება შევატყე და მივხვდი ლაპარაკის გაგრძელებას აზრი არ ქონდა ვიცოდი რომ ადრე უნდა მეთქვა..იმაზე ადრე ვიდრე მე ვვარაუდობდი..
-ხომ გითხარი თორნიკეს გამოგიგზავნი თქო რატომ მოინდომე მარტო წამოსვლა??
-მინდოდა მარტო წამოვსულიყავი არ ვიცი...
-გინდოდა და შენს მონდომებას ბავშვი შეეწირა...
-იკა გაჩუნდი გთხოვ..მაპატიე ვიცი ჩემი ბრალია..
-ვეღარაფერს ვუშველით..
ამ დროს ექთანიც შემოვიდა და იკას სთხოვა გასულიყო..
-გაბრძანდით გთხოვთ პაციენტს დასვენება სჭირდება..
იკამ შუბლზე მაკოცა და გარეთ გავიდა..
იმ დღეს იმაზ ვფიქრობდი თუ რატომ და რისთვის კვდებიან ადამიანები ათასი აზრი მიტრიალებდა თავში და ისე ჩამეძინა ვერც გავიგე,მეორე დღის 7 საათი იქნებოდა რომ გამომეღვიძა,ექთანი შემოვიდა და გამიღიმა
-როგორ ხარ თიკო??
-რავიცი ნორმალურად,
-თავი ხომ არ გტკივა??
-არა აღარ რა მჭირდა??
-ბევრი არაფერი ბედზე ხართ გადარჩენილი..
-მართლა?
-კი მართლა მანქანა ძალიან დამტვრეულია ძლივს გამოგიყვანეთ..
-მეორე მანქანაში იყო მსხვერპლი??
-არა არავინ დაშავებულა...
-კარგია ჩუმად ჩავილაპარაკე..
ექთანი მალე გავიდა საათს რომ შევხედე უკვე 9 ხდებოდა,რა მალე გავიდა დრო გავიფიქრე გულში,როცა კარების ხმა გავიგე ვიცოდი იკა არ იქნებოდა იმიტომ რომ ის სულ ერთი და იგივე დროს მოდიოდა
10 საათზე..
ამიტომ არავის ველოდებოდი როცა კარებში გუგა დავინახე..
-გუგა??
-როგორ ხარ თიკო??
გუგას გამოჩენა ნამდვილად არ მესიამოვნა,და სახეზე უსიამოვნო გამოხედვა შემეტყო..
-კარგად მადლობთ თავად??
-მადლობთ მეც..
-როგორ გაიგე რომ აქ ვიყავი??
-ხომ იცი ცუდი ამბები მალე ვრცელდება..
-ხო ეგ მართალია..თამომ გითხრა??
-არა
-აბა??
-არ ააქვს მაგას მნიშვნელობა...ნახე ყვავილები მოგიტანე..
ვცდილობდი გუგა მალე გასულიყო პალატიდან იმიტომ რომ ვიცოდი იკა ზუსტათ 10 საათზე აქ იქნებოდა...
-თიკო არ გესიამოვნა ჩემი აქ მოსვლა??
-არა..
-რატომ?? -გადაავლე ყველა შენს საქციელს თვალი და მიხვდები რატომაც..
გუგას ველაპარაკებოდი როცა კარებში იკა შემოვიდა გუგას დანახვაზე ფერი შეეცვალა,თვალები ჩაუსისხლიანდა,და კისრის ძარღვები დაეჭიმა..
21)-იკა???
თიკო & ?? (21)
-იკა???
-როგორ არის ჩემი სიხარული??
-კარგად იკა..
იკა მიხვდა რომ შემეშინდა მას ისეთი თვალებით ვუყურებდი თითქოს თალებით მამშვიდებდა დამშვიდდი,აქ არაფერს ვიზავო..
-გამარჯობა გუგა..
-გამარჯობა.. ვიცნობთ ერთმანეთს??
-კი შორიდან..
-მე რომ არ გიცნობ??
-მთავარია მე გიცნობ...
-ვინ ხარ თიკოსი??თიკო ვინაა? რატომ არ ვიცნობ??
-თიკოს რატომ ეკითხები?? მერე გამიცანი ირონიულად უთხრა იკამ..
გუგამ ხელი გაუწოდა იკამ ჩამოართვა,მარა გუგას სახე შეეცვალა თითქოს ხელი დაეძაბა,იკას და გუგას ხელებს დავხედე და გავოცდი.. ისე უჭერდნენ ერთმანეთს..
-იკა გთხოვ..
-თიკ ეხლავე დავბრუნდები.. წამოდი გუგა გარეთ..
გუგა უხმოდ გაჰყვა... ზუსტად 1 კვირა ვიწექი თბილისის რესპუბლიკურ საავადმყოფოში..იკა ყოველდღე მოდიოდა და მნახულობდა მას თამოც მოყვებოდა..
უკვე გაწერის დღე დგებოდა როცა იკა შემოვიდა და მთხოვა იმ სახლში წავსულიყავი სანამ კარგად არ გამოვკეთდებოდი..რომელიც იკამ მაჩუქა ჯერ კიდევ მაშინ როცა ჩემთვის უცნობი ადამიანი იყო.. ვიცოდი
შეწინააღმდეგებას აზრი არ ქონდა და ისიც ვიცოდი ბოლოს მაინც დამითანხმებდა ამიტომ უბრალოდ ჩავალაგე ნივთები და მისაღებში გაწერის თანხმობას ველოდებოდით..როცა იკას ვკითხე..
-იკა რა მოხდა იმ დღეს გუგა რომ გაიყვანე??
-არაფერი ისეთი..
-იკა მატყუებ..
-არა არ გატყუებ უბრალოდ ცოტა გავისაუბრეთ..
-იკა მართლა გეკითხები რა მოხდა??
ამ დროს ექიმიც მოვიდა და გაწერის თანხმობა მომიტანა,მე და იკა გზაში ვიყავით როცა თამომ დამირეკა...
-თიიიკ იცი რა მოხდა??
-რა მოხდა ხომ მშვიდობაა? რანაირი ხმა გაქვს??
-თიიიკ ნიკა და გუგა...
-რაა ნიკა და გუგა რა მოხდა??
-არ ვიცი საავადმყოფოდან დამირეკეს ვიღაცეებთან ჩხუბი მოსვლიათ.. და დაჭრილები არიანო...
-რააა??
გაოცებული ვუყურებდი იკას იკა მანქანა გააჩერე.. იკამ უხმოდ მანქანა გააჩერა მაგრამ ერთხელ არ შემოუხედია,
-იკა რა მოხდა მომიყევი...
გაბრაზებული თვალებით ვუყურებდი -არაფერი თქო...
-ამ არაფრით ადამიანები არ იჭრებიან და საავადმყოფოებში არ ხვდებიან გამაგებინე რა მოხდა ადამიანი არ ხარ???
იკამ ბოლოს ვეღარ მოითმინდა და დაიყვირა..
-იმ ნაბიჭვარს ვერ ვაპატიე შენთვის ხელის დადება,თიკო ყველას სისხლს დავლევ შენ თუ ვინმე რამეს გაწყენინებს,და ხელის დადებაზე ლაპარაკი ზედმეტია,ერთი ორი წავადე რა..
იკას ამ სიტყვებში იმხელა სიძულვილი ჩანდა,შემეშინდა ხო შემეშინდა მეც, კი შემეშინდა მიუხედავად იმისა ვიცოდი რომ მე არაფერს დამიშავებდა,ვიცოდი რომ მართლა ვუყვარდი
მაგრამ იმას ვერ ვხვდებოდი ასე როგორ გაიმეტა ადამიანი,ისე როგორ სცემა რომ საავადმყოფოში მოხვდა,ან ნიკამ რა დაუშავა...
-კი მაგრამ ნიკამ რა დაგიშავა?? ის რა შუაში იყო???ხომ იცოდი რომ თამოს შეყვარებული იყო??
-არა არ ვიცოდი იკა ისევ მატყუებ... ისევ მატყუებ...წამიყვანე სახლში..
-არა..
-წამიყვანე სახლში მეთქი..
იკას ასეთი არასოდეს ვუნახივარ,მიხვდა რაც არ უნდა ეთქვა არ მოვუსმენდი ამიტომ მანქანა მოაბრუნა,მთელი გზა ხმა არ ამომიღია მარტო იმაზე ვფიქრობდი რა მოხდა და რატომ..
-თიკო მითხარი რამე...
-თავი დამანებე რა..
-მართლა არ ვიცოდი ნიკაზე ყველაფერს გეფიცები...
-გუგასთან რომ წავკამათდი შემდეგ კი საათი დამინიშნა..მითხრა მარტო მოდიო..მეც მივედი და ეგ ორნი დამხვდნენ ის მანქანაში ელოდებოდა ბოლოს კი ეგ მოხდა...
პასუხი არ გამიცია უბრალოდ თვალი ავაცილე და ცას შევხედე..ვფიქრობდი ყველაფერზე ფიქრობდი იკაზე ვფიქრობდი გუგაზე თამოზე ნიკაზე,და ასევე ჩემ შვილზე..
სახლში რომ მივედი იკა მაშინვე წავიდა,მთელი ერთი კვირა სახლიდან არ გავდიოდი,არავის ზარებს არ ვპასუხობდი მხოლოდ თამო თუ ამოვიდოდა რამოდენიმე საათი შემდეგ კი საავადმყოფოში წავიდოდა.. ნიკასთან და გუგასთან მათზეც თამო მიყვებოდა..
თუ როგორ იყვნენ ერთ დღესაც მარტო ვიყავი და გარდერობს ვალაგებდი როცა კარებზე კაკუნი იყო..გავაღე და თორნიკე დამხვდა...გამიკვირდა მისი ვიზიტი ჩემთან..
-შემოდი თორნიკე როგორ ხარ??
-კარგად თიკო შენ როგორ ხარ??
-არამიშავს რავიცი მოდი დაჯექი..
-რამ შეგაწუხა??იკამ თუ გამოგგზავნა მაგაზე ლაპარაკიც არ მინდა..
-არა თიკო მინდა რაღაცაზე დაგელაპარაკო..
-კი მაგრამ რა ხდება??
-არ ვიცი როგორ გითხრა..
-რავიცი როგორც მოგიხერხდება...
-იცი თიკო??
-რა თორნიკე??
-ვიცი იკა გიყვარს,მაგრამ მე შენ მიყვარხარ...
თიკო & ?? (21)
-იკა???
-როგორ არის ჩემი სიხარული??
-კარგად იკა..
იკა მიხვდა რომ შემეშინდა მას ისეთი თვალებით ვუყურებდი თითქოს თალებით მამშვიდებდა დამშვიდდი,აქ არაფერს ვიზავო..
-გამარჯობა გუგა..
-გამარჯობა.. ვიცნობთ ერთმანეთს??
-კი შორიდან..
-მე რომ არ გიცნობ??
-მთავარია მე გიცნობ...
-ვინ ხარ თიკოსი??თიკო ვინაა? რატომ არ ვიცნობ??
-თიკოს რატომ ეკითხები?? მერე გამიცანი ირონიულად უთხრა იკამ..
გუგამ ხელი გაუწოდა იკამ ჩამოართვა,მარა გუგას სახე შეეცვალა თითქოს ხელი დაეძაბა,იკას და გუგას ხელებს დავხედე და გავოცდი.. ისე უჭერდნენ ერთმანეთს..
-იკა გთხოვ..
-თიკ ეხლავე დავბრუნდები.. წამოდი გუგა გარეთ..
გუგა უხმოდ გაჰყვა... ზუსტად 1 კვირა ვიწექი თბილისის რესპუბლიკურ საავადმყოფოში..იკა ყოველდღე მოდიოდა და მნახულობდა მას თამოც მოყვებოდა..
უკვე გაწერის დღე დგებოდა როცა იკა შემოვიდა და მთხოვა იმ სახლში წავსულიყავი სანამ კარგად არ გამოვკეთდებოდი..რომელიც იკამ მაჩუქა ჯერ კიდევ მაშინ როცა ჩემთვის უცნობი ადამიანი იყო.. ვიცოდი
შეწინააღმდეგებას აზრი არ ქონდა და ისიც ვიცოდი ბოლოს მაინც დამითანხმებდა ამიტომ უბრალოდ ჩავალაგე ნივთები და მისაღებში გაწერის თანხმობას ველოდებოდით..როცა იკას ვკითხე..
-იკა რა მოხდა იმ დღეს გუგა რომ გაიყვანე??
-არაფერი ისეთი..
-იკა მატყუებ..
-არა არ გატყუებ უბრალოდ ცოტა გავისაუბრეთ..
-იკა მართლა გეკითხები რა მოხდა??
ამ დროს ექიმიც მოვიდა და გაწერის თანხმობა მომიტანა,მე და იკა გზაში ვიყავით როცა თამომ დამირეკა...
-თიიიკ იცი რა მოხდა??
-რა მოხდა ხომ მშვიდობაა? რანაირი ხმა გაქვს??
-თიიიკ ნიკა და გუგა...
-რაა ნიკა და გუგა რა მოხდა??
-არ ვიცი საავადმყოფოდან დამირეკეს ვიღაცეებთან ჩხუბი მოსვლიათ.. და დაჭრილები არიანო...
-რააა??
გაოცებული ვუყურებდი იკას იკა მანქანა გააჩერე.. იკამ უხმოდ მანქანა გააჩერა მაგრამ ერთხელ არ შემოუხედია,
-იკა რა მოხდა მომიყევი...
გაბრაზებული თვალებით ვუყურებდი -არაფერი თქო...
-ამ არაფრით ადამიანები არ იჭრებიან და საავადმყოფოებში არ ხვდებიან გამაგებინე რა მოხდა ადამიანი არ ხარ???
იკამ ბოლოს ვეღარ მოითმინდა და დაიყვირა..
-იმ ნაბიჭვარს ვერ ვაპატიე შენთვის ხელის დადება,თიკო ყველას სისხლს დავლევ შენ თუ ვინმე რამეს გაწყენინებს,და ხელის დადებაზე ლაპარაკი ზედმეტია,ერთი ორი წავადე რა..
იკას ამ სიტყვებში იმხელა სიძულვილი ჩანდა,შემეშინდა ხო შემეშინდა მეც, კი შემეშინდა მიუხედავად იმისა ვიცოდი რომ მე არაფერს დამიშავებდა,ვიცოდი რომ მართლა ვუყვარდი
მაგრამ იმას ვერ ვხვდებოდი ასე როგორ გაიმეტა ადამიანი,ისე როგორ სცემა რომ საავადმყოფოში მოხვდა,ან ნიკამ რა დაუშავა...
-კი მაგრამ ნიკამ რა დაგიშავა?? ის რა შუაში იყო???ხომ იცოდი რომ თამოს შეყვარებული იყო??
-არა არ ვიცოდი იკა ისევ მატყუებ... ისევ მატყუებ...წამიყვანე სახლში..
-არა..
-წამიყვანე სახლში მეთქი..
იკას ასეთი არასოდეს ვუნახივარ,მიხვდა რაც არ უნდა ეთქვა არ მოვუსმენდი ამიტომ მანქანა მოაბრუნა,მთელი გზა ხმა არ ამომიღია მარტო იმაზე ვფიქრობდი რა მოხდა და რატომ..
-თიკო მითხარი რამე...
-თავი დამანებე რა..
-მართლა არ ვიცოდი ნიკაზე ყველაფერს გეფიცები...
-გუგასთან რომ წავკამათდი შემდეგ კი საათი დამინიშნა..მითხრა მარტო მოდიო..მეც მივედი და ეგ ორნი დამხვდნენ ის მანქანაში ელოდებოდა ბოლოს კი ეგ მოხდა...
პასუხი არ გამიცია უბრალოდ თვალი ავაცილე და ცას შევხედე..ვფიქრობდი ყველაფერზე ფიქრობდი იკაზე ვფიქრობდი გუგაზე თამოზე ნიკაზე,და ასევე ჩემ შვილზე..
სახლში რომ მივედი იკა მაშინვე წავიდა,მთელი ერთი კვირა სახლიდან არ გავდიოდი,არავის ზარებს არ ვპასუხობდი მხოლოდ თამო თუ ამოვიდოდა რამოდენიმე საათი შემდეგ კი საავადმყოფოში წავიდოდა.. ნიკასთან და გუგასთან მათზეც თამო მიყვებოდა..
თუ როგორ იყვნენ ერთ დღესაც მარტო ვიყავი და გარდერობს ვალაგებდი როცა კარებზე კაკუნი იყო..გავაღე და თორნიკე დამხვდა...გამიკვირდა მისი ვიზიტი ჩემთან..
-შემოდი თორნიკე როგორ ხარ??
-კარგად თიკო შენ როგორ ხარ??
-არამიშავს რავიცი მოდი დაჯექი..
-რამ შეგაწუხა??იკამ თუ გამოგგზავნა მაგაზე ლაპარაკიც არ მინდა..
-არა თიკო მინდა რაღაცაზე დაგელაპარაკო..
-კი მაგრამ რა ხდება??
-არ ვიცი როგორ გითხრა..
-რავიცი როგორც მოგიხერხდება...
-იცი თიკო??
-რა თორნიკე??
-ვიცი იკა გიყვარს,მაგრამ მე შენ მიყვარხარ... თიკო & ?? (22)
-თორნიკე კაიფობ ხო??
-არა თიკო..
-პირველი დანახვის თანავე მომეწონე..
-თორნიკე შენ ნორმალური ხარ?? წამოვენთე მაშინვე..
-თიკო დაწყნარდი..
-რა დამაწყნარებს შენ მთლად გაგიჟდი??იმას მაინც ხვდები იკამ რომ გაიგოს რა მოხდება??
-არაფერი არ მოხდება მიყვარხარ ხომ არ მძულხარ??
-ძმაკაცის შეყვარებული გიყვარს თორნიკე ეს ხომ არაკაცულია..
-ყოფილი შეყვარებული...
-იკამ შენთან ურთიერთობა როგორ დაიჭირა?? იცის რა ნაგავიც ხარ??
-თიკო ნუ მაყენებ შეურწყოფას..
-გადი ჩემი სახლიდან გესმის??? გაეთრიე აქედან..
-არ გავალ..
-გადი მეთქი არ გესმის შენ?? მოშორდი აქედან არანორმალური ხარ გადიიიიიიიიი
იმხელას ვყვიროდი მგონი მთელ უბანს ესმოდა თორნიკე კი მშვიდად მიყურებდა თან თითქოს სიამოვნებდა ჩემი გაბრაზება.
-იცი რა ლამაზი ხარ როცა ბრაზობ??
-თორნიკე მეზიზღები გადი აქედან..
-ერთი მაკოცნინე რა..
-რაა?? ამ სიტყვებზე ისე გაბრაზდი თავი ვეღარ მოვზომე და თორნიკეს გავარტყი..
შევხედე და მივხვდი რომ აშკარად გამწარდა მომიქნია და იმხელა გამარტყა წავბორძიკდი მაგრამ არ დავცემულვარ..
-შე ბოზო...ჩემს ძმაკაცთან იწექი და მე კოცნაზე მეუბნები უარს??
ისეთი მეცა ორივე დავეცით,ისეთი საზიზღარი იყო,საშინელი სუნი ამოსდიოდა პირიდან,მივხვდი რომ მთვრალი იყო.. -თორნიკე მომშორდი საზიზღარი ხარ იკას ვეტყვი..
-ვისთვისაც გინდა იმისთის გითქვია დღეს ჩემთან დაწვები..
-მაგას მირჩევნია მოვკვდე ნაბიჭვარო..
დიდხანს ვიძიძგილავეთ ბოლოს მთვრალი კაცი მაინც ასე თუ ისე მოვიგერიე უკვე უნდა წამოვმგარიყავი როცა ფეხში მწვდა..
-მოდი აქ ბოზო.. გგონია იკას მართლა უყვარხარ?? ვერ ხედავ რომ გიყენებს??
-მოვუბრუნდი და ამოვარტყი.. მაშინვე ტელეფონისკენ გავიქეცი და იკას ნომერი ავკრიფა გადიოდა როცა უკნიდან მომმვარდა და თმებში მწვდა.. გგონია გამექცევი?? იკააა მიშველეეე მალე მოდი გთხოოვვვ..
-თორნიკე მიხვდა რომ ტელეფონი ჩართული იყო..ამიტომ მალევე გათიშა და დაბლა დაახეთქა გგონია გიშველის?? არა არც იცონებო..
-თორნიკე გთხოვ თავი დამანებე..ხომ იცი იკა მიყვარს ისიც ხომ იცი არ გაპატიებს ამას..
-მაპატიებს?? შენ რა მეკაიფები გოგო??იკას არ სჭირდება შენნაირი გოგო..
-თორნიკე ნაბიჭვარი ადამიანი ხარ მთვრალი ხარ მომშორდი..
მაიკა სულ შმომახია თმები დამაგლიჯა საზიზღრობა იყო როცა ამ დროს კარებში იკა შემოვარდა...
-შე ნაბიჭვარო...იკა ისეთი ეცა თორნიკეს მეგონა მოკლავდა მაშინვე იკას ვეცი -იკა გთხოვ არ მოკლა იკა მთვრალია შეეშვიი
-შევეშვა??
-ხო იკა გთხოვ შეეშვი არ გინდა -მოგკლავ შე ნაბიჭვარო შენ ვიზე აწიე ხელი... აგფატრავ...ცხოვრებისეულად დაგამახინჯებ..
იკამ გარეთ გაათრია მანქანის საბარგულში ჩააგდო სადღაც წავიდა შემდეგ რამოდენიმე წუთის შემდეგ უკან დაბრუნდა..
ამ დროის განმავლობაში ვიჯექი გაუნძრევლად და ცრემლები მომდიოდა.. არც გამიგია იკა როგორ მოვიდა მხოლოდ მისი ხელი ვიგრძენი..მისი სითბო შემოხეული მაიკა გამხადა და თავის ზედა შემომაფარა..
-მაპატიე..
-არაუსავს..
-მოვკლავ თიკო გპირდები ამ საქმეს ასე არ დავტოვებ..როგორც კი სენი ხმა გავიგე მიშველეო მაშინვე გამოვვარდი..
-საშინელება იყო იკ და იკას მივეკარი..საშინლად მთვრალი იყოო..სად წაიყვანე??
-ძმაკაცთან ისინი მიხედავენ ჩემს მისვლამდე..
-დარჩი ჩემთან გთხოვ არ წახვიდე არსად გთხოვ..
-არსად არ წავალ დავრჩები შენთან..
მთელი ღამე მივლიდა იკა.. არც მე არ მძინებია საშინლად მტკიოდა დალურჯებულები მთელი ხელები ფეხები და ტანი დალურჯებული მქონდა..
ცოტა ლოყაზეც მეტყობოდა ჩალურჯება როცა გამარტყა...
-თიკ მოვკლავ გეფიცები მოვკლავ ეს რა დღეში ხარ...
იკა დილით გამთეიისას წავიდა თამოს დაურეკა და სთხოვა ამოსულიყო და მოეხედა რადგან ვერ დავდიოდი საშინელ დღეში ვიყავი..თამომ არაფერი იცოდა ამ ყველაფრის შესახებ ..
იკას წამლებიც უყიდია და თამოსთვის გამოუტანებია.. -თიკ ეს რა არის რას გავხარ???
-მერე მოგიყვები..
თიკო & ?? (23)
თამომ ეს ყველაფერი რომ გაიგო გაოცებული მიყურებდა ხმას ვერ იღებდა
-ვერ ვიჯერებ ეს როგორ ქნა?
-აი როგორც ხედავ კარგად გვარიანად კი დამალურჯა..
-მოდი ყინული დაგადო თორე საშინელი შესახედავი ხარ..ჯობია სარკეში არ ჩაიხედო..
-ხო ვიცი,რა მიქნა მაგ დამპალმა და რისი გულისთვის??მასეთმა ყურძენიც არ უნდა ჭამოს..
თამოს გაეცინა ჩემს ნათქვამზე,მთელი 2 კვირა სახლიდან ვერ გავდიოდი იკა 2 დღეში ერთხელ სახლში მოდიოდა..
ყოველ დღე მირეკავდა..ამ ამბავზე არაფერს არ ამბობდა არც თორნიკე აღარ უხსენებია..ერთხელ მე თვიტონ ვკითე..
-იკ თორნიკეს რა მოუვიდა??
-არაფერი ჭკუა ისწავლა..
-რა უქენით სადაა??
-თიკო გადარდებს მისი ბედი??
-არა ისე გეკითხები..
ამ დიალოგში ვიყავით როცა თავში ერთმა კითხვამ სხვათაშორის ძალიან უადგილო კითხვამ გამიელვა..
-იკ ოჯახზე არ გიფიქრია?? ცოლზე ბავშვებზე...
-არა არასოდეს
-რატომ არ გინდა??
-მინდა მაგრამ ვერ გავაბედნიერებ მათ
-როგორ ფიქრობ რა არის საჭირო ბედნიერებისთვის??
-არ ვიცი ბედნიერი მხოლოდ შენთან ვარ,ე.ი შენ ხარ საჭირო...
-რომ შეგეძლოს ოჯახს შექმნიდი??
-არ ვიცი არ მიფიქრია ამაზე,შენ გიფიქრია გათხოვებაზე??
-ყველა გოგო ფიქრობს მაგაზე თეთრი კაბა,ფატა დედოფლობა ყველას უნდა..
-რატომ არ თხოვდები?? უკვე 2 ადამიანი შემომეცემა შენს გამო,ვხედავ არ გაკლია თაყვანისმცემლები..
მისმა ამ სიტყვებმა თიტქოს გულში რაღაც ჩამწყვიტა საბოლოოდ მივხვდი რომ იკას ვუყვარდი მაგრამ მომავალზე არ ფიქრობდა მისი მომავალი ქუჩა,ჩხუბი ძმაკაცები იარაღი და ციხე იყო..
-ხო რავიცი არ მიფიქრია მაგაზე ალბათ საჭირო კანდიდატურა ვერ შევარჩიე..თუმცა რას შევარჩევ ვინც კი მოვიდა ყველა დამიფრთხე,ირონიულად ვუპასუხე..
-ხო ეგ მართალია თუმცა იცი რატომაც..თიკო ვერ ავიტან შენთან ვინმე რომ დავინახო...
-კი მაგრამ რამე აზრი აქვს ჩვენს ურთიერთობას?? შენ ხომ არ ფიქრობ მომავალზე??
-თიკო მიყვარხარ როგორც გინდა ისე გაიგე ეს.. და ლოყაზე მომეფერა და მაკოცა..
უარი არ მითქვამს და მივინაბე,ისე მსიამოვნებდა იკას კოცნა და მოფერება,მეორე დილით რომ გავიღვიძე იკა გვერდით აღარ იწვა მხოლოდ წერილი იყო ისევ ძველებურად როგორც მაშინ..
"თიკ მიყვარხარ"
გულში გავიფიქრე,ჩემი სიხარული თქო და გადავბრუნდი და ძილი გავაგრძელე..
ყველაფერი ისევ ძველ კალაპოტს დაუბრუნდა..ერთ თვეში გავიგე რომ დედა გავხდებოდი ისევ ოღონდ უკვე იკა აქეთ მოვიწვიე ჩემს სახლში და ისე ვახარე.. თიკო & ?? (24)
-იკა როგორ ხარ??
-კარგად სიხარული შენ??
-იკა შეგიძლია მოხვიდე ჩემთან??
-კი მოვალ ჯერ რაღაც საქმე მაქვს..
-კარგი გელოდები..
მანამდე თამოს დავურეკე ვთხოვე ამოსულიყო ..ზარის შემდეგ რამოდენიმე წუთში თამოც და იკაც ჩემი კარის ზღურბლზე იდგნენ ვა ერთად და ორივეს გავუღიმე შემოდით რას დამდგარხართ,,,
თამო შეშინებული იყო რამე ხომ არ მოხდაო, იკასაც შეშინებული სახე ჰქონდა თამო რომ დაინახა..
-რა ხდება თიკო??
-არაფერი მომენატრეთ..
-კარგი რას კაიფობ დაიძაბა თამო..
-კარგი რაიყო ვხუმრობ დასხედით რაღაც უნდა გითხრათ..
-ხო მშვიდობაა??
ინტერესით მკითხა იკამ..
-იცით? მალე თამ შენ ნათლია გახდები,იკა შენ კი მამა..
გაოგნებულები მიყურებდნენ ორივე ვერ გაეგოთ რა ხდებოდა..
-თიკო რა ხდება ამიხსენი... ხუმრობ??
-არა იკა არ ვხუმრობ მართალია...
თამო გახარებული მეცა მკოცნიდა და მუცელზე მეფერებოდა ვაიმე რა მაგარია ვაიმე არ მჯერაო..
იკა დინჯად მიყურებდა,მისი ეს ქმედება ვერ გამეგო თამო რომ დაჯდა და თავისთის სახელს იგონებდა უკვე...
-იკა არ გაგიხარდა??
-არ ვიცი რა გითხრა ეს მოულოდნელი იყო ჩემთვის..
თიკ მე იქეთ გავალ თქვენ ისაუბრეთ თამო მიხვდა ყველაფერს..
-არ გაგიხარდა??
-თიკო შენ ჩემი ცხოვრება იცი ისიც იცი რომ არ მინდა საფრთხეში რომელიმე ჩაგაგდოთ..ისიც კარგად იცი არ ვიცი ხვალ მე აქ ვიქნები თუ სხვაგან..
-კი მაგრამ..
-მომისმინე ერთ წამს უბრალოდ მე მაგ ბავშვს ვაღიარებ გვარსაც მივცემ მაგრამ რომ ვთქვა რომ გამიხარდა მოგატყუებ ალბათ..
იკას ამ ნათქვამმა ისე იმოქმედა თითქოს მდუღარე გადამასხეს თავზეო..
-იკა ის შენი შვილია..
-ვიცი თიკო ეჭვიც არ მეპარება..
-იკა არ ვაპირებ ამ ბავშვის მოცილებას..
-არც გთხოვ.. რომ მოიშორო გაგაყოლებ თან..
-აბა რატომ ასეთი რეაქცია??
-არ ველოდი მოულოდნელი იყო..
მთელი 8 თვე ამ დღის შემდეგ იკა გვერდიდან არ მშორდებოდა.. ყველაფერი რაც მჭირდებოდა მოჰქონდა,თამო კი სადაც ბავშვის ტანსაცმელს ნახულობდა ყიდულობდა,იმდენი დაუგროვდა ისიც არ ვიცოდი ყველას ჩავაცმევდი თუ არა..
ბავშვს ოთახი გამოვუყავი პატარა საწოლი კარადა და სათამაშოები დავალაგე ეხოზე არ წავედი მინდოდა სურპრიზად დამეტოვებინა ტანსაცმელს კი ისეთს ვარჩევდით რომელსაც გოგოსაც ჩავაცმევდით და ბიჭსაც...
ბოლო თვეში თამო გვერდიდან არ მშორდებოდა,ღამე ჩემთან რჩებოდა,უკვე 1 აგვისტოს ღამის 4 საათი იქნებოდა მუცელი რომ წამომტკივდა და თამო გავაღვიძე..
-თამ გაიღვიძე რა.. თაამმმ
-რა გჭირს თიკო??
-თამ მუცელი მტკივაააა...
თიკო & ?? (25)
თამო გაგიჯებული ეცა ტელეფონს და სასწრაფოს დაურეკა შემდეგ კი იკას უთხრა სად მივდიოდით,ამ დროს სასწრაფოც მოვიდა და თბილისის მე 4 სამშობიაროში წამიყვანეს,რომ მივედით იკა უკვე იქ დაგვხვდა თავის 3 ძმაკაცთან ერთად..
ბლოკში მალევე ამიყვანეს და დაახლოებით დილის 7 საათზე პატარა ბარბარე დაიბადა.. სახელი თავიდანვე გადაწყვეტილი მქონდა თუ გოგო დაიბადებოდა ბარბარე უნდა დამერქმია თუ ბიჭი ანრი.. მთელი ამ დროის განმავლობაში თამო და იკა ნერვიულობისგან აქეთ იქეთ გამოდიოდნენ..
უკვე 9 საათზე პალატაში გადამიყვანეს და ბარბარე გვერდით მომიწვინეს..საოცარი ყოფილა დედობრივი გრძნობა მიუხედავად იმსა რომ ძალიან დაღლილი ვიყავი.. ბარბარეს ვუყურებდი და ვეფერებოდი..
ძალიან გავდა იკას მისნაირი თვალები და ტუჩები ჰქონდა ჩემი კი ცხვირი.. მოქერაო თმა ჰქონდა..და მომწვანო თვალები.. 3.300 დაიბადა სიგრძეში კი 50 სმ
უკვე 10 საათი იყო ბარბარე რომ წაიყვანეს და გამოუცვალეს..მალე ექთანი შემოვიდა უკან კი იკა და თამო მოყვნენ..
-ჩემი სიხარულიიიიი დედა გახდააააა მეცა თამო..
-ვაიმე თამო გეხვეწები ნუ ყვირიხარ თორე თავი მისკდება ისედაც..
-კაი ხო ჩემი ბუზღუნა..
-როგორ ხარ თიკო?? სადაა ბავშვი?
-გაიყვანეს გამოუცვლიან და მომიყვანენ რომ ვაჭამო..
ამ დროს ექთანიც შემოვიდა და მითხრა აჭამე ტიროდა წეღანო..
-გვერძე მივიწვინე და მკერდი მივადე პირთან ისე დაეწაფა რო შესძლებოდა ალბათ მთლიანად ჩაიდებდა..
იკა ისეთი უყურებდა ვერ იჯერებდა რომ თავისი იყო.. თამო შორიდან ეფერებოდა და ეხვეწებოდა.. მორჩი რა... აგიყვანო უნდაო..
-გოგო უი მართლა რას არქმევ?? ბავშვს დავხედე და აუხედავად ვუპასუხე...
-ბარბარეს..
-ბარბარე?? ლამაზი სახელია.. ჩაილაპარაკა იკამ ამ დროს მორჩა ჭამას და პირი რომ მოვწმინდე იკამ მთხოვა -შეიძლება ავიყვანო??
-რას მეკიტხები შენი შვილია ოღონდ ფრთხილად ახალი ნაჭამია მუცელზე ხელი არ მოუჭირო..
-ბარბარე.. ჩემი ლამაზი დედასავით ლამაზია..
-თიკო როგორ გავს იკას ხო??
-ხო რო დავხედე მაშინვე მივამსგავსე..
-ჩემი ნათლულიაა... პირველი ნათლულიიიი ვაიმე არ მჯერააააა
იკა ისე გაერთო ბვშვთან აღარ მიდიოდა.. მაგრამ ექთანი შემოვიდა და უთხრა რომ უნდა წასულიყვნენ..
ის ღამე არ დამიძინია ბარბარეს დავყურებდი ყოველ განძრევაზე გადავხედავდი ხოლმე..4 დღე გამაჩერეს შემდეგ კი მე და ჩემი შვილი გამოგვწერეს ამ 4 დღის განმავლობაში იკა ყოველდღე მოდიოდა და ისეთი რარაცებიი მოჰქონდა რასაც მერე ვყრიდი რადგან
ბავშვს აწყენდა..ყოველ მოსვლაზე შოკოლადები მოჰქონდა თითქოს მჭამელი ვიყავი შემდეგ ვეჩხუბე კაი ნუღა მოგაქვს მაინც სხვებს ვაძლევ ისინი ვინც ძუძუს არ აჭმევენ თქო.. 4 დღეს იკა და თამო მანქანით დაგვხვდნენ მე და ბარბის.. ხო ბარბის ვეძახდი ჩემს ანგელოზს..
სახლში 15 წუთში ვიყავით იკას და თამოს უკვე ოთახი სრულად გაემზადებინათ მთელი გზა თამოს ეჭირა და ეთამაშებოდა..
-დიდი გოგო რომ გაიზრდები გაგათამამებთ.. მე და დედიკო..
-უუფ რა ნებიერა გვეყოლება არა თიკ?
-არა,პირიქით..
-კაი რა ნუ დებილობ უნდა გავათამამო ყველანაირად საუკეთესო ნათლია ვიქნები მეეე..
_თავში არ აგივარდეს გოგო და გავიცინე..
-იკა ჩუმად იჯდა საჭესთან და ხანდახან გადმოხედავდა და უღიმოდა...
სახლში რომ მივედით კარებში რომ შევდიოდი იმდენი თაიგულები და წარწერები დამხვდა "გილოცავ ბარბარე შენს შემოსვლას ამ სახლში"
-ვაიმე ეს რა გაგიკეთებიათ და თვალები გამიბრწყინდა..
-მე მოვიფქრე და იკა მომეხმარა ხომ მაგარია??
-ხო აბა შენს მეტს ვის მოაფიქრდებოდა დიდი მადლობა ორივეს ძალიან მიყვარხართ..
-ჩვენც გვიყვარხარ და თამო ჩაგვეხუტა მე და ბარბის..
თიკო & ?? (26)
მთელი საღამო ავღნიშნავდით ბარბარეს დაბადებას იკას იმდენი სათამაშოები უყიდია ოთახში ადგილი არ იყო..მისი რამოდენიმე ძმაკაციც ამოვიდა..და მთელი ღამე იქეიფეს მე ბავშვს ვუვლიდი..
ისე შევითავსე დედის სტატუსი და დედობა რომ მეტი არ შეიძლებოდა...ოთახში ვიყავი გასული ბავშვს ვაჭმევდი იკა რომ შემოვიდა.. -შეიძლება??
-კი შემოდი..
-თიკ რა საყვარელია?? რა საყვარლად აცმაცუნებს ტუჩებს ნახე?
-ვიცი იკა ისე მაგრად გგავს იერი თუ არ შეეცვალა ჯერ ხომ მხოლოდ 5 დღისაა...
-ხო მეც მაგის იმედი მაქვს დიდხანს ვისაუბრეთ ზოგადად თემებზე ბარბარეზე მის მომავალზე..კიდევ იმაზე ეს ყველაფერი დედასთის როგორ მეთქვა,მაგრამ ისე მიიღო როგორც ველოდი ვიცოდი დედა ყოველთვის გვერდით დამიდგებოდა,უბრალოდ არ უნდა მისი ბედი გამეზიარებინა და ბავშვი უმამოდ გამეზარდა.
მაგრამ მალევე მიეჩვია ამ აზრს უფრო მეტიც,იმდენ რამეს უგზავნიდა რომ მეტი არ შეიძლებოდა.. რამოდენიმე დღის შემდეგ დედას დავურეკე და ვთხოვე რომ ვიზა გამოეგზავნა..
-დე ვიზა გამომიგზავნე რა..
-რათ გინდა?
-ცოტახანი მინდა ჩამოვიდე..
-კი მაგრამ ასე უცბათ რა მოგელანდა? აქეთ გამოხედვაც არ გინდოდა,თან ეხლა ბარბარეზე გაგიჭირდება საბუთები..
-ხო ვიცი მაგრამ მინდა ძალიან..
-კარგი გავაკეთებ და გამოგიგზავნი,
-კაი დე უნდა გავიდე ეხლა ბარბი ტირის მოშივდა ალბათ...
ძალიან მშვიდი ბავშვი იყო,თუ მოშივდებოდა მხოლოდ მაშინ ტუ ტიროდა ისე მის ხმას ვერ გაიგებდით..
ბარბარეს ვაჭმევდი როცა თამო მოვიდა..
-ჩემი ლამაზები როგორ არიან??
-კარგად თამ შენ როგორ ხარ??
-რავი გოგო რაღაცეები გიყიდე..
-მიყიდე არა რა ბავშვს უყიდე.. და გამეცინა..
-ხო აბა შენთის ხო იცი კაპიკს არ გავიმეტებ...
-დამპალი ხარ..
-მეც მიყვარხარ..
და ორივეს გაგვეცინა ბარბარე ჭამდა,ისეთი საყვარელი იყო..არ ვიცი შეიძლება ჩემი რომ იყო მაგიტომ მეჩვენებოდა საყვარლად არ ვიცი ვერ გეტყვით..
-გოგო გერმანიაში მინდა წასვლა.
-მერე ბავშვი?? გაოცებულმა მკითხა
-შენ უნდა დაგიტოვო..
-რაა??
-ხო რაიყო არ მოუვლი??
-ეეე რას ღადაობ მართლა..
-რა ბავშვი გოგო მიმყავს აბა აქ ხომ არ დავტოვებ..
-იკა იყო??
-არა დღეს არ მოსულა მაგრამ უნდა დაველაპარაკო მაგაზე...
მინდა ცოტახანი იქ ვიყო დედაც მომენატრა დედასაც ვნახავდი მბარემ..
-მერე მე??
-მალე ჩამოვალ რა გჭირს??არ დაიწყო ეხლა
-ბარბი მომენატრებააააა
-მე არა??
-ხომ იცი რომ მომენატრები..
-თამ იკას როგორ ვუთხრა???
-არ ვიცი მაგრამ როგორმე უნდა უთხრა..
-წარმომიდგენია უკვე რა რეაქცია ექნება..
-მეც გაგიჟდება..
-რა ვქნა თამ მაგასთან მე მომავალი არ მაქვს ბავშვს ეცოდინება ვინაა მამა,ძალიან მიყვარს იკა მაგრამ ჩენ ერთად ოჯახს ვერ შევქმნით იმიტომ რომ,იკას რადიკალურად
განსხვავებული ცხოვრებაა აქვს..
-თიკ რამეს ნანობ?
-არა თამ არაფერს მან მე ბარბი მაჩუქა ჩემი ანგელოზი..
და თმაზე მოვეფერე ბარბის...ჩემი ლამაზი ჩავილაპარაკე გულში...
-რა ცუდია რომ ერთად ვერ ვიქნებით მე და იკა არადა ვიცი საუკეთესო მამა იქნებოდა მაგრამ მე რომ მასთან ვიცხოვრო სულ დევნაში ვიქნები ამიტომ არც ღირს...
-მართალია..
თიკო & ?? (27)
მე და თამომ ვევრი ვისაუბრეთ..ბევრიც ვიცინეთ მალე მოსაღამოვდა და თამოც წავიდა..დავრჩი ისევ მარტო,მაგრამ მარტო რატომ მე ხომ ანგელოზი მყავდა სახლში?
ბარბი დავაძინე და გადავწყვიტე იკასთის დამერეკა..
-გამარჯობა იკა როგორ ხარ??
-კარგად თიკ შენ??
-რავიცი არამიშავს შეგიძლია ჩემთან მოხვიდე??
-ეხლა არ მცალია და ცოტახანში რომ მოვიდე??
-ანუ დაგელოდო??
-ხო დამელოდე..
-კარგი მაშინ მალე მოდი..გასაღები ხომ გაქვს კარს დავკეტავ და გარედან გააღე ბავშვს სძინავს და არ მინდა გაეღვიძოს ჩუმად შემოდი..
-კარგი თიკ დროებით..
ტელეფონი გავუთიშე გვერძე გადავდე და თავი სავარძელს მივადე,ფიქრებში წავედი წარმოვიდგინე ბარბარე რომ უკვე გაიზარდა,ამ დროის გამავლობაში იკა როგორ იცხოვრებდა,მე როგორი ვიქნებოდი
დაახლოებით ესე 15 წლის შემდეგ,უკვე ვგეგმავდი ბარბარე სად ისწავლიდა რა მისწრაფებები ექნებოდა,ყველაფერს ვგეგმავდი ვიცოდი ყველაფერი რაც მოუნდებოდა,
და თუ ამას საჭიროდ ჩავთლიდი ველაფერს ავუსრულებდი...
უბრალოდ გული იმაზე მწყდებოდა რომ ბარბარეც როგორც მე უმამოდ უნდა გაზრდილიყო..
არ ეცოდინებოდა რა არის მამის სიყვარული..მაგრამ მე ვეყოლებოდი დედაც მე ვიქნებოდი და მამაც..
ამ ფიქრებში ვიყავი როცა კარზე კაკუნი გავიგე გამიკვირდა კი მაგრამ იკას გასაღები აქვს თქო,
-რა გულმავიწყია რა ხომ ვუთხარი გასაღებით გააღე თქო და გავბრაზდი ცოტა..ძლივს ავდექი სავარძლიდან..
ფეხშველა მივედი კარებთან..და კარზე ისევ კაკუნია
-კარგი ხო გავაღებ უუფ და გავბრაზდი..გავძახე კარის შიგნიდან..
კარი გავაღე და სახტად დავრჩი ხმა ვერ ამოვიღე,თითქოს ცხელი წყალი გადამასხეს თავიდან ფეხებამდეო,გაოცებისაგან გავშეშდი..და კარებში მდგომ ლანდს ვათვარიელებდი..
-შეიძლება შემოვიდე???
ამ სიტყვებმა გამომარკვია გაოცებისგან და შიშისგან,
-რა??
-შეიძლება შემოვიდე თქო??
-არა არ შეიძლება...
-აქ რას აკეთებ??
-გადავწყვიტე მომენახულებინე..
-არ იყო საჭირო..
-თიკ რა გჭირს??
-რა მჭირს??
-რა ნამუსით მეკითხები ადამიანო მაგას??
-წადი ჩემი სახლიდან..
-ჩუმად რატომ საუბრობ??
-ასეა საჭირო...
-ვინმე გყავს??
-არა არავინ..
-მაშინ შემომიშვი..
-არა არ შემოგიშვებ წადი აქედან შემეშვი თავი დამანებე..
-თიკ მომისმინე..
-არ მოგისმენ..
კარის მიხურება გადავწყვიტე რომ ფეხი დამიდო და კარი ვეღარ დავხურე..
-მომისმინეთქო...
-რა გინდა??
-მართალია?
-რაზე მეუბნები?
-იმაზე რომ ბავშვი გყავს??
-კი მართალია..
-ვინაა მამა??
-ეგ შე არ გეხება და საერთოდაც ჩემი პირადული შენ არ გეხება თავი დამანებე გესმის??
-მეხება...
-არ გეხება და საერთოდაც თავი დამანებე..მეც და ჩემს შვილსაც..
-ბავშვი მაინც მანახე..ბიჭია თუ გოგო??
-გოგო..
-რა დაარქვი??
-ბარბარე..
-ლამაზი სახელია..
-წადი გთხოვ..
-რატომ?
-იმიტომ რომ იკა უნდა მოვიდეს და აქ რომ გნახოს შენც იცი რა მოხდება...
-იკა ვინა?? თიკო & ?? (28)
ჩემი შილის მამაა..
-მამა??
-ხო აბა ბავშვებს მაღაზიებში არ ყიდულობენ..
-შეცვლილხარ..
-ლევან წადი გთხოვ..
ხო ეს ლევანი გახლდათ ჩემი პირველი შეყვარებული რომელიც უზომოდ მიყვარდა ლევანი ჩემზე 3 წლით უფროსი იყო 11ს ვიყავი ერთმანეთი რომ შეგვიყვარდა..5 წელი ვიყავით ერთად დედამისს არ მოვწონდი..უპატრონოა მამა მაგას არ ყავს დედა სად ყავს ღმერთმა იცისო..
რამოდენიმეჯერ მომივარდა სახლში,ძალიან ვნერვიულობდი მაშინ ბებია ცოცხალი იყო და ისიც ძალიან ნერვიულობდა..ყველაფერი კი იმით დამთავრდა რომ ლევანი ამერიკაში გაგზავნეს თავის მამიდასთან..
იქ ცხოვრობდა და როგორც ჩანს ეხლახანს ჩამოვიდა..საიდან მომძებნა არ ვიცი იმიტომ რომ მის მერე იმ სახლში აღაღ ვცხოვრობდით,მალევე გადავედით ამიტომ არ ვიცოდი საიდან მომძებნა ან რატომ..
-თიკ არ შეცვლილხარ ისევ ისეთი ლამაზი ხარ..
-როგორ მიპოვნე??
-ხო იცი თიკ რაც მინდა იმას ყოველთის ვაკეთებ..
-ლევან წადი გთხოვ..
-თიკ ხომ იცი არ წავალ არ ჯობია შემომიშვა?? ასე უნდა ვიდგეთ დიდხანს??
დაბნეული ვიყავი რას ვლაპარაკობდი მეც არ ვიცოდი ისე გამაკვირვა მისმა ნახვამ რომ გული საშინლად ამიძგერდა,ყველაფერმა თითქოს წამიერად გამიელვა თავში კადრებივით ვხედავდი ლევანთან,
გატარებულ ყოველ წამს..გული მწყდებოდა.. ჩვვენ ხომ ერთმანეთი ნამდვილი წრფელი ბავშური სიყვარულით გვიყვარდა.. არანაირი ანგარება არანაირი ღალატი..
-კარგი შემოდი..
რატომ შემოვუშვი არ ვიცი,უბრალოდ ვიცოდი არ წავიდოდა ამიტომ გადავწყვიტე შემომეშვა...
-კარგად მოწყობილხარ..
-მადლობთ დაჯექი..
-ბავშვი შეიძლება ვნახო??
-კარგი ოღონდ ჩუმად სძინავს და..
საწოლ ოთახში ორივე ფეხაკრეფით შევედით..ლევანი საწოლს მიუახლოვდა..
-თიკ რა ანგელოზია?? როგო გგავს??
-მე მგავს??
-ხო გგავს შენნაირი ლამაზი ტუჩები და ცხვირი აქვს..
-არა იკას გავს უფრო..კარგი გავიდეთ არ გავაღვიძოთ..
მისაღებში დავსხედით..იმდენი აზრი მიტრიალებდა იმდენი კითხვა რა უნდოდა რას ეძებდა ამდენი ხანი სად იყო რომ არ ჩანდა მას მერე ხომ 2 წელი გავიდა..
-არ მელოდი??
-მეკაიფები?საიდან როგორ გავიკვირვე მე..
-ხო რავიცი
-როდის ჩამოხვედი?
-3 დღეა..
-დედა როგორ გყავს??
-დედა აღარ მყავს..
-უი ვწუხვარ..ალბათ მაგიტომ ამოხვედი თორე ხომ გეჩხუბებოდნენ..
-თიკ გაჩუნდი..ისევ ისეთი მწარე ხარ..
-ხო ვიცი..ოღონდ ვინც დაიმსახურებს შევნიშნე მე..
-დიდიხანია იკასთან ხარ??
-არა არც ისე..
-ერთად ცხოვრობთ??
-არა..
-რატომ?
-ასე მოითხოვს საქმე..
-მერე ბავშვი??
-ყოველდღე მოდის და ნახულობს..
-თიკ გიყვარს??
ამ კითხვამ ისე დამაბნია,პასუხი ვერ მოვძებნე და ბლუყუნი დაიწყე..ჩემს თავში ვეძებდი პასუხს მიყვარს??რატომ იოქმედა ლევანის გამოჩენამ ასე დავიჯერო ისევ ლევანიზე ვფიქრობ??არა არა
შეუძლებელია..
-რა ??
-გიყვარს თქო??
-რატომ მეკითხები??გამოვერკვიე ფიქრებიდან..
-თიკ მეჩვენება თუ დაბნეული ხარ??
-არა გეჩვენება..
-კარგი მაშინ გამეცი პასუხი..
-გიყვარს/??
-კი მიყვარს..
-მატყუებ..
-არ გატყუებ..
-რატომ ინტერესდები მაგით..
-იმიტომ რომ საჭიროა.
-რა არის საჭირო??
-თიკ გიფიქრია ჩვენზე??
-უნდა მეფიქრა??
-არ ვიცი
-შენ ფიქრობდი??
-კი
-ხშირად??
-კი..
-რატომ მომძებნე??
-არ ვიცი მომენატრე.. თან რომ გავიკითხე ეს ამბავი გავიგე და ვიფიქრე გათხოვდა თქო..
-ბავშვის გაჩენისთის გათხოვება არაა საჭირო..
-თიკ შეცვლილი ხარ..
-დროსთან ერთად ყველა ვიცვლებით..
ამ დიალოგში ვიყავით როცა კარებზე გასაღების ხმა იყო..3 გადაბრუნება და კარებში იკა შემოვიდა..
თიკო & ?? (29)
იკა??
-გამარჯობა თიკო..
-გამარჯობა გაუწოდა ლევანიმ ხელი იკას..
-მე ლევანი ვარ..თიკოს..
-ჩემი ბიძაშვილია..აღარ ვაცადე ლევანის..
-სასიამოვნოა მე იკა ვარ თიკოს შეყვარებული..
-ხო მითხრა თიკომ..
-რამდენი რამე შეცვლილა ჩემი საყვარელი მამიდაშვილისკენ..
და ლევანი ჩამეხუტა მომენატრა ეს ოხერი..ლევანის მკლავებში ისეთი სითბო იგრძნობდა,პატარა ბავშვივით თვალები დავხუჭე და ხმას ვერ ვიღედი..შემდეგ გამოვერკვიე..
-ხო,წასული იყო ამერიკაში და ეხლახანს ჩამოსულა და სურპრიზი გამიკეთა..
იკა მიყურებდა თითქოს რაღაცას ეჭვობდა მაგრამ,თან თავის ეჭვებში თავადვე ეპარებოდა ეჭვი..
-სად არის თიკ ბავშვი??
-საძინებელშია იკა..
-კარგით მე წავალ მამიდაშვილო..დამცინავად მითხრა ლევანიმ..ამოგივლი და გავიხსენოთ ძველი დრო ეხლა არ ვიცოდი და ხელ ცარიელი ამოვედი შემდეგში შენც და ბავშვს აუცილებლად ამოგიტანთ რამეს..
-არა ლევანი არაა საჭირო..კარგი კარგად და კარებში გავაცილე..
ამ დროს საძინებლიდან იკაც გამოვიდა და ტელვიზორთან დაჯდა..
-თიკ ბიძაშილი იყო??
-ხო იკ ამერიკაში იყო წასული და 3 დღის წინ ჩამოსულა..
-რატომ არაფერი არ მითხარი??
-რავიცი დამავიწყდა..არც გამხსენებია..
-ამ შუაღამისას რომ არ ამოსულიყო არ გათენდებოდა??
-იკა ბიძაშვილია თქო..
-კარგი კაერგი..რა საქმე გქონდა??
-იკა გადავწყვიტე დედაჩემთან წავიდე..ცოტახნით ბავშთან ერთად..მინდა დავისვენო ცოტახანი,თან დედაც მომენატრა მინდა ვნახო და დღეს ველაპარაკე და მითხრა დავიწყებ უკვე ვიზის გაკეთებასო..
იკა უხმოდ მისმენდა თვალებში მიყურებდა და მისმენდა..
-არსად არ წახვალ!!
-რა??
-ხო არსად არ წახვალ ბავშვს არსად არ გაგატან..
-კი მაგრამ იკა..
-არანაირი მაგრამ ბარბარეს არსად არ გაგატან შენ თუ გინდა წადი..
-ანუ მთავარია ბავშვი გყავდეს და გკიდია მე აქ ვიქნები თუ არა??
-არ მკიდია უბრალოდ ვერ ავიტან ბარბარე რომ ვერ ვნახო..
-და იმას აიტან რომ მე ვერ მნახავ ხო??იკა არ გიყვარვარ ხო?? აღიარე..
-მიყვარახარ..
-არა არ გიყვარვარ რომ გიყვარდე მაგას არ მეტყოდი..
-თიკ გაჩუნდი..
-არ გავჩუნდები იკა დავიღალე..
-რითი დაიღალე ჩემით??
-შენით არა ცხოვრებით დავიღალე..
-შენთან ჩემს შვილს და მე მომავალი არ გვაქვს ხვდები??
-თიკ მე ბარბის არაფერს მოვაკლებ..
-მე მაგაზე არ მაქვს ლაპარაკი კი გაანებივრებ ყველაფერი ექნება გარდა ერთისა..
-რას გულისხმობ??
-რას და მამობრივი სიყვარულისა..
-......
-ნუ ხარ ჩუმად..მიტხარი რამე,იკა მე და შენ ერთად ვერ ვიქნებით და შენ ეს კარგად იცი..
-მე არ მაქვს პრობლემა როცა მოგინდება მაშინ ნახავ ბარბარეს ისიც ეცოდინება,ვინაა მამამისი და ავუხსნი რატომ არ ვართ ერთად..
მაგრამ მე და შენ ერთად ვერ ვიქნებით..
-რამდენი ხნით მიდიხარ??
-1წლით ალბათ..
-რააა???
-ხო რა მოხდა??
-თიკო არსად არ წახვალ თქო ვერ ავიტან ხვდები??უზომოდ მომენატრებით..
-ჩვენც მოგვენატრები..
-რას ამბობ ტო შენ გინდა რომ ჩემმა შილმა ისე დაიწყოს ტიტინი მე ვერ გავიგო??
-არა შანსი არაა..
-იკა რატომ არ გესმის??
-არსად არ წახვალ!!!!
თიკო & ?? (30)
ავდექი უხმოდ და საძინებლისკენ გავედი,გული მტკიოდა მესმოდა იკასი მაგრამ მაინც გული მტკიოდა შევედი და წამოვწექი,იკაზე ვფიქრობდი ბარბარეზე და ახლა უკვე ლევანზეც..
კარების ხმა გავიგე არც გადავბრუნებულვარ კარისკენ ზურგით ვიწექი როცა იკა ჩამოჯდა საწოლზე..და თმაზე დამიწყო ფერება..
-თიკო გადმობრუნდი..
-შემეშვი..
-ერთ წამს მომხედე და მომისმინე..
გადმოვბრუნდი და ჩაწითლებული თვალებით ავხედე..
-თიკ შენ რა იტირე??
-არა გეჩვენება და ხელი მოვისვი თვალებზე..
-თიკ ვიცი არ გესმის ჩემი მაგრამ რა ვქნა??
-არაფერი რას იზავ??წადი გთხოვ..
-სად?
-სადაც გინდა ოღონდ წადი მარტო მინდა დარჩენა..
-არ მომისმენ??იქნებ რა უნდა გითრხა?
-არა არ მოგისმენ..მე გადავწყვიტე..
-რა გადაწყვიტე??
-გერმანიაში მივდივარ კვირის ბოლოს..
-რაა?
-ხო რაც გაიგე..
-და მერე ბავში??ან მე?
-რა მნიშვნელობა აქვს??შენ რა??აქ ხარ და ერთად არ ვართ მაინც..
-დრო მინდა..
-უკვე ერთი წელია და უფრო მეტიც რომ მოსაფიქრებლად დრო გინდოდა...
-თიკ არ გაგატან ბარბარეს..
-გამატან არა ჩემია..
-ჩემიცაა..
-შენ რომ გინდოდეს ერთად ვიქნებოდით..
-ეგოისტობ უკვე თიკო.!
-იკა კარგად მომისმინე,არ ვაპირებ შეგეხვეწო უბრალოდ მინდა წავიდე აღად შემიძლია აქ აქ ვეღარ გავძლებ რატომ არ გესმის???
-მესმის მაგრამ..
იკამ თავი ჩახარა თითქოს რაღაცაზე დაიწყო ფიქრი..
-რატომ გაჩუდი??
-არა არაფერი..კარგი დაიძინე გვიანია ხვალ გავაგრძელოთ..
-დარჩები??
-კი დავრჩები..
ისე ჩამეძინა ვერც გავიგე დილით რომ გამეღვიძა,გავახილე თალები და იკას ჯერ კიდევ ეძინა.. ხელი ჰქონდა გადახვეული ფრთხილად გადავადებინე და გვერძე ოთახში გავედი ბარბარესთან..
პატარას ისევ ტკბილად ეძინა დავაფარე და გამოვედი სამზარეულოში..საათს დავხედე უკვე 7 საათი ხედებოდა რა დრო გასულა მეთქი..ნელ ნელა მზეც ამოსულიყო..ქალაქიც ახმაურდა..როცა ამ დროს ტელეფონმა დარეკა..იმხელა ხმა ჰქონდა..მთლიან სახლში ექო გამოსცა..
გული გამიხეთქა..გავბრაზდი ამ დილა უთენია ვინაა რომ არ სძინავს თქო..და ყურმილს მივვარდი კიდევ ერთი ზარი და გააღვიძებდათ ყველას..
-ალო გაბრაზებული ხმით ვუპასუხე..
-გამარჯობა თიკ როგორ ხარ?
-ლევანი??შენ ნორმალური ხარ??საათს დახედე..
-კი მაგრამ დავინახე სინათლე რომ აინთო და მაგიტომ დაგირეკე მივხვდი შენ რომ იყავი..
-რა იცოდი იქნებ იკა იყო??
-მოიცა იკა დაჟე შენთან რჩება?
-ლევანი შენ რა დაგავიწყდა რომ იკა ჩემი შვილის მამაა??
-არა მაგას რა დამავიწყებს..
-რა გინდოდა??
-შენი ნახვა მინდა უნდა დაგელაპარაკო..
ამ დროს პასუხის გაცემა ვერ მოვასწრი რომ იკა გამოვიდა..
-ნომერი შეგეშალათ..და ტელეფონი გავუთიშე..
საბედნიეროდ ლევანს აღარ დაურეკია,გულში გავიფიქრე ნეტავ არ დარეკოს თქო,სულ ამ სიტყვებს ვიმეორებდი..
-ვინ იყო??
-რავიცი ნომერი შეეშალათ..
-ამ დილა ადრიან??
-ხო მეც ეგ გამიკვირდა..
-რა უნდოდა??
-რავიცი ვიღაც ნათია მინდაო..
-თიკ მატყუებ..
-რაში მჭირდება ტყუილი??
-იმიტომ რომ ლევანი იყო..
-ლევანი??ამ დილა ადრიან??რეებს ბოდავ მოგეჩვენა..
-არ მომჩვენებია..რატომ მატუებ თქო..
იკამ უკვე ტონს აუწია..სახე გამიფითრდა,ფერი მეცვალა მკვდრის ფერი დამედო..
-თიკო რატომ მატყუებ?? ხომ იცი რომ მაინც გავიგებ??
-რას გატყუებ?
-იმას რომ ლევანი შენი ბიძაშვილი არააა...
თიკო & ?? (31)
-რა?რა სისულელეა რას ამბობ??
ფერი მეცვალა და ირონიულად მაგრამ მწარედ ჩამეცინა...
-საიდან მოიტანე??გაგიჟდი ალბათ..და ზურგი ვაქციე და გავიფიქრე აი თიკო სად გაიჭედე..
-თიკო მობრუნდი..
უსიტყვოდ მოვბრუნდი..
-გისმენ იკა...
-რატომ არ მითხარი??
-რა?
-რა რა გოგო შენ გაგიჟდი??სხვისგან უნდა ვიგებდე??
-ვინ სხვისგან ან რა გაიგე??
-ვინაა არ ააქვს მნიშნელობა..
-აქვს..
-ვინ არის თქო..
-რატომ არ მითხარი რომ შენ და ლევანი ერთად იყავით??
-დიდიხნის წინ იყო..
-ეხლა რა უნდა? რატომ მოგძებნა??
-მე მეკითხები?? მე რავიცი რა უჯნდა ერთ საღამოსაც გამომეცხადა იმ ღამით შენ რომ მოხვედი არ იყო აქ,აქ არ ცხოვრობდა..და რას წარმოვიდგენდი..არ მაინტერესებს ეგ ადამიანი...
-ეხლა რატომ დაგირეკა??
-ვინ დამირეკა??
-ვინ და შენმა ტურფამ..
-მორჩი რა იკა ნერვებს მიშლი..
იკას რომ შევხედე მის თვალებში ისეთი სიძულვილი იკითხებოდა მეგონა შევძულდი,მეგონა მეცემა ეხლა და მომახრჩობს თქო..
-წავედი..
-სად მიდიხარ??
-არ ააქვს მნიშნელობა უნდა წავიდე..
-წადი..
-წავალ..
იკა ოთახში შევიდა,ჩაიცვა და დაუმშიდობებლად კარი გაიჯახუნა..ისე ვიყავი ნერვებ მოშლილი ავიღე ტელეფონი და ლევანის დავურეკე..
-კმაყოფილი ხარ??
-რაა?
-რა რა შენი გულისთვის იკას ვეჩხუბე დაკმაყოფილდი??
-რა გინდა ჩემგან?
-რას ქვია რა მინდა? შენ გამო ვიჩხუბეთ..რა გინდა თავი დამანებე ცხოვრებას რატომ მირევ??მშვენივრად ვიყავი უშენოდ..შემეშვი გესმიის????
და ტელეფონი დავახეთქე,და ისტერიკული ტირილი ამიტყდა..ამ დროს ბარბარესაც გაეღვიძა..
მაშინვე გამოვფიხიზლდი და ოთახში შევვარდი..ავიყვანე და თითქოს იგრძნო მაშინვე გაჩუნდა..ვგრძნობდი რომ მთელი ჩემი ცხოვრება ჩემი შილი იყო..ვხვდებოდი რამხელა საჩუქარი გამიკეთა იკამ..
მან მე შილი მაჩუქა,შილი რომელიც ყოველთის მინდოდა..ყველაფერს დავთმობდი ბარბის გამო..
დრო მალე გადიოდა ბარბარეც მალე იზრდებოდა..ჩვენი ხშირი სტუმარი თამო იყო ხშირად მოდიოდა და ძალიან ათამმებდა ბარბის..მაგრამ იკა არსად ჩანდა უმისამართო საჩუქრებს გვიგზავნიდა სხვისი ხელით..
მაგრამ თვითონ არ ჩანდა,ბარბის უკვე 1 წელი უსრულდებოდა..მე უკვე მე4 კურსს ვამთავრებდი წარჩინებით მიუხედავად იმისა რომ დედაც ვიყავი და ბარბის მარტო მე ვზრდიდი თამოს დახმარებით..
დედა გერმანიიდან მეხმარებოდა,მაგრამ ამ ერთი წლის განმავლობაში იკა არსად ჩანდა იმ დღის მერე თითქოს მიწამ ჩაყლაპა,ვურეკავდი და ნომ გათიშული ქონდა..არ ვიცოდი რა მექნა სად მომეძებნა ვნანობდი ყველაფერს მინდოდა ბოდიში მომეხადა..
1 აგვისტოს ადრე გამეღცვიძა ბარბისაც რათქმაუნდა..ძალიან ლამაზი ნაქვთები ქონდა..იკას გავდა ძალიან სწორი მოწაბლისფრო თმა ჰქონდა ბოლოში ჩაკულულებული..გრძელი სწორი წარბები..
ლამაზი პატარა ცხვირი..ულამაზესი თაფლისფერი თვალები და ლამაზი პატარა ტუჩები.. დილით ბარბიმ გამაღვიძა უკვე დედას გამართჲლად ამბობდა ასევე თამოს..
-დედააა..
-ხო ცხოვრება..და ამიყვანე თავისთვის ბუტბუტებდა..უყვარდა ჩემს თმაზე თამაში და დამიწყო თმაზე მოფერება..
-ბარბი იცი დღეს შენი დაბადების დღეა რამდენის ხდები??
-და თითით მაჩვენა საჩენებელი..
-მოდი ჩემთან ჩაგეხუტო,აბა კოცნა გამომიგზავნე..
არ ვიცი ჩემი რომ იყო იმიტომ მეჩვენებოდა ნიჭიერი თუ მართლა ნიჭიერი იყო..ყველაფერს ადვილად ითვისებდა..
მალევე ავდექით..ბარბი დაბაჯბაჯებდა თავისთის აქეთ იქით მე სამზარეულოს ვალაგებდი როცა ტელეფონმა დარეკა...
-ხო თამ..
-თამო არ ვარ..
თიკო & ?? (32)
-იკა??იკა შენ ხარ??
-ხო მე ვარ როგორ ხარ??
ხმა ჩამიწყდა და ბარბარეს შევხედე რომელსაც არაფრის დარდი არ ქონდა თავისთის იყო გართული..ნერვიულობისგან ჩამოვჯექი..
-სად იყავი??ამდენ ხანს??და ეხლა მეკითხები როგორ ვარ??
-მაპატიე.
-გაპატიიო??შენ რა მეკაიფები??
-არა ვიცი ცუდათ მოვიქეცი გაუფრთხილებლად,მაგრამ ასე მერჩივნა..
-მერე ბავშვი??
-ბავშვს მე ყურადღებას ყოველთის ვაქცევდი ასევე შენც..
-იცი უკვე რამხელა?? ისიც კი არ იცი ფეხი როგორ აიდგ როგორ ტიტინებს..
და ცრემლები წამომივიდა..
-კარგად იკა..
-თიკო..
.......
ყურმილი გავთიშე აღარ დავაცადე..და არც მინდოდა მისი მოსმენა..მალე თამოც ამოვიდა..ჯერ ბარბისთან მივიდა მოეფერა..
მერე ჩემსკენ გამოვიდა..
-რა გჭირს გოგო შენ რა იტირე??
-ხო..
-გაგიჟდი?რა გატირებდა??
-იკამ დარეკა..
-იკაამ?? თამოს ყბა ჩამოუვარდა..
-ხო იკამ
-რა უნდოდა...გაბრაზებული სახე მიიღო თამომ..
-არ ვიცი არ დავაცადე..
-დებილი ხარ
-ვიცი
-იქნებ რა უნდოდა??დაგეცადა
-რა დამეცადა გოგო ერთი წელია უკვალოდ დაიკარგა არაფერი არ გამიგია მარტო სათამაშოები მაგისი რათ მინდოდა??ან მაგისი ფული??
არ მჭირდება...
-იქნებ მას სჭირდები??
-რომ ვჭირდებოდე ასე არ მიმატოვებდა..
-იქნებ აქვს გასამართლებელი საბუთი..
-არამგონია შვილის მიტივებისთვის გასამართლებელი საბუთი მოიძებნოს..არ ააქვს მნიშვლებოა როცა მშობელი ტოვებს შვილს ის შვილის ღირსი არააა...
-მესმის...
-არა არ გესმის და ღმერთმა არც გაგაგებინოს საშინელებააა
-დარწმუნებული ვარ რაღაც მიზეზი ექნება..
-არამგონია..
ამ დროს თამოს მობილურმა დარეკა..თამომ მარტო ერთი პასუხი გასცა -კარგი..
-ვინ იყო??
-იკა..
-იკა???შენთან??
-ხო..
-და ჩემთან რატომ არ დარეკა??
-იმიტომ რომ იცოდა არ მოუსმენდი..
-რა უნდოდა??
-მითხრა ბარბის შემახვედრეო..
-რაა??შანსი არააა არ არსებობს..
-უნდა შეახვედრო..
-რისთის??რაღაცას მოიბოდიალებს და ეხლა მოუნდა ვაფშე ბავშვი?ეხლა გაახსენდა??არ არსებობს არა!!!!
-თიკო ნუ გავიწყდება რომ ბარბის მამაა და სრული უფლება აქვს ბავშვი ნახოს..
-მამა?? ნუ მაცინებ..ხოდა თუ ასე გულით გინდა შენ წაუყვანე..
-მე??
-ხო შენ მე არ მინდა იკას ნახვა..
-თიკ გიყვარს??
-არა!!
-მატყუებ
-არ გატყუებ და ნუ მეკითხები მაგას..
-თვალებზე გეტყობა რომ ისევ გივარს ისევ გინდა მის გვერდით ყოფნა..
-შემეშვი რაა..და ავდექი..
თამო უკან გამომყვა და მორალს მიკითხავდა რომ არ შეიძლებოდა იკა მამაა და უნდა ნახოს..რომ მე დედა ვარ და მამა და დედა ერთად უნდა იყვნენ..
-და მე როცა მინდოდა იკას გვერდით ყოფნა მანდ უარი თქვა არ შემიძლიაო..
-კარგი როგორც გინდა..
ბარბის ჩავაცვი ამასობაში და თამოს გავაყოლე რომ იკას უნდა ენახა..დაახლოებით 15 წუთის შემდეგ..შემოსასვლელში გავიარე რაღაცაზე სამზარეულოდან კორიდორი იყო..კორიდორით გადიოდი საძინებელში კორიდორი გავიარე და
კარებთან რაღაც კონვერტი დამხვდა..შემეშინდა იმიტომ რომ არ ველოდი თან გამიკვირდა..კარის რუჩკა დავწიე და ღია დამრჩენია..გავიხედე სადარბაზოში მაგრამ არავინ დამხვდა..
"მაპატიე მიყვარხარ..და ეს თაიგული შენ.."გამიკვირდა რა თაიგული მეთქი და კარებზე კაკუნი იყოო -თიკო აქ ცხოვრობს??
-დიახ მე ვარ..
-ეს თქვენ..
თიკო & ?? (33)
-და ვისგან??
-არ ვიცი გამომატანეს..
-ვინ?
-არ ვიცი ქალბატონო..უბრალოდ გამომატანეს მე კურიერი ვარ მევალება ადგილამდე მოვიტანო ვინაა დამკვეთი არ ვიცი..
-დიდი მადლობა..
-ნახვამდის..
კარი მივხურე და ვარდებს დავყურებდი,ის დრო გამახსენდა როცა უნივერსიტეტში იკამ გამომიგზავნა..და ამოვიოხრე და ვაზა მოვამზადე რომ თაიგული ჩამედო..ტელევიზორს მივუჯექი წამოვწექი და ჩამძინებია..
რამდენი ხანი მეძინა არ ვიცი იმიტომ რომ თამომ გამაღვიძა,ტელეფონზე დამირეკა -გოგო გააღე კარი აღარ გვიშვებ??
-აუ ხო ეხლავე..
წამოვხტი და კარებისკენ გავვარდი ბარბი შემომეგება..ხელში რაღაც სათამაშო ეჭირა და ერთი დიდი პარკი თამოს ეჭირა შოკოლადებით სავსე..
-მაგან მთლად გაუბერა??
-რატო?
-რა რატო გოგო ამდენი შოკოლადი ბავშვს ვაჭამო??
-რატო ბავშვს ჩვენ რა ვერ შევჭამთ??
-შენ გიყიდა?? და თამოს დამცინავად შევხედე..
-დეე მოგეწონა გარეთ??
ბარბი ისე იყო გართული თავის სათამაშოთი ოთახში შევიდა და სათამაშოები წამოყარა მე და თამო გამოვედით აქეთ..
-რაო აბა რა გითხრა??
-კერძოდ რა გაინტერესებს??
-რა გითხრა??
-მაგარი შეცვლილია..
-რას ნიშნავს შეცვლილია??
-რადა რაღაცნაირად მომეჩვენა.
-როგორ რაღაცნაირად??
-როგორ და ნაწამები სახე ჰქონდა...აი რაღაცნაირი..
-რამე გკითხა ჩემზე??
-კი
-რა გკითხა??
ეეე გოგო დაანებე ცოტახანი მაგ შოკოლადის ჭამას და მომაქციე ყურადღება..
-ხო ხოოოო უუფ არაფერი დამაცადო..ლუკმა გადაყლაპა და დაიწყო:
-გოგო,საქართველოში არ ყოფილა,
-აბა სად იყო??
-არ ვიცი არ მითხრა..
-რა რეაქცია ჰქონდა ბარბი რომ დაინახა??
-არ ვიცი ვერ აგიხწერ ცრემლები წამოუვიდა ჩაიხუტა და აღარ უშვებდა..თიკო მართლა უყვარხარ და ახსნა ექნება მაგის ასე გაუჩინარებას...
-არამგონია ჩავილაპარაკე ჩუმად..
-ხო მართლა ეს გამომატანა შენთან...
-რა არის??
-წერილია აი აიღე,
-მადლობა კაი..
-მერე მითხარი რა ეწერება ხო??
-ხო აბა უშენოდ რამე მოხდება??
-კაი ხო ნუ წუწუნებ..
-კაი ეხლა წავედი აბა შენ იცი შემეხმიანე საღამოს..
თამო გავაცილე დივანზე ჩამოვჯექი და გავხსენი წერილი..
"გამარჯობა თიკო..როგორ ხარ??იცი?ძალიან მომენატრე მომენატრა შენი გამოხედვა, ჩახუტება,შენი ყველაფერი მომენატრა, ბარბი განსაკუთრებით მომენატრა,მინდა ამ წერილს რომ წაიკითხავ დამირეკო ვიცი ცუდათ მოვიქეცი..
ისიც ვიცი უნდა გამეფრთხილებინე,მაგრამ ყველაფერი ისე უცბათ მოხდა ვიცი ძნელი დასაჯერებელია,მაგრამ დამიჯერე აგიხსნი ყველაფერს,გთხოვ რომ წაიკითხავ დამირეკე.."მიყვარხარ"იკა..
-ხო ამიხსნი,სხვა რა გზა გაქვს..
ტელეფონი მოვიმარჯვე და იკასთან დავრეკე..
ნაცნობი და სასიამოვნო ხმა გავიგე..
-ბატონო..
-იკა როგორ ხარ??
-კარგად სიხარულო შენ??
-მინდა გნახო..
-მეც მინდა
-დღეს საღამოს 9 საათზე გამომიარე..
-კარგი..
იკას გავუთიშე თუ არა ეგრევე თამოს გადავურეკე -თამ დღეს იკა უნდა ვნახო და ბარბი უნდა დაიტოვო გადმოგიყვანო თუ გადმოხვალ??
-არა გოგო გადმოვალ და მერე გავასეირნებ..
-კაი გელოები..
საათს რომ ავხედე უკვე 8 საათი სრულდებოდა..რაც უფრო წასვლის და იკასთან შეხვედრის დრო დგებოდა გული უფრო მიჩქარდებოდა..თითქოს პირველად ხდებოდა,
თუმცა ამ ხნის განმავლობაში ხომ მართლაც პირველად ხდებოდა..
და აი იკას ზარიც..
-თიკ ჩამოდი გელოდები..
თიკო & ?? (34)
-მოვდივარ..
კიბეზე ისე ჩავედი თითქოს დასახვრეტად მივყავდი ვირაცას..რაღაც საშინელი გრძნობა მეუფლებოდა მაგრამ მიხაროდა მიხაროდა,რომ ჩავეხუტებოდი,ვაკოცებდი მოვეხვეოდი,და ვეტყოდი თუ რა ძლიერ მენატრებოდა როგორ მიყვარდა..
რამდენი ღამე გამითენებია თეთრად რამდენჯერ დამისველებია ცრემლით ბალიში..მაგრამ ბრაზი მახრჩობდა რატომ??რა მოხდა??
ეს კითხვები არ მასვენებდა..გავედი სადარბაზოდან მაგრამ ფეხები უკან მრჩებოდა..როგორც იქნა ჩავედი..
იკა გარეთ მანქანასთან მელოდებოდა,შავი შარვალი შავი ზედა და
შავი კეტასები ეცვა..მეც არ ვიყავი რაღაც გრანდიოზულ ფორმაში..მოკლე ჯინსის კაბა წითელი ზედა და ბალეტკები მეცვა..
-იკა მომენატრე..
ისე ჩავეხუტე ცრემლებს ვეღარ ვიკავებდი,უცნაური გრძნობა დამეუფლა..თითქოს ასეთი გრძნობა არასოდეს განმიცდია..იკა მიყვარხარ..იკა მიყვარხარ ამას ვიმეორებდი და ხელებს არ ვუშვებდიი..
-თიკო,თიკო გესმის??
-რაა??
-თიკ გამოფხიზლდი..
-უცბათ გამოვფხიზლდი,თურმე ეს ყველაფერი წარმოსახვაში გავიფიქრე..
-როგორ ხარ?და გადავკოცნე,
ხელები წელზე მომხვია,
-მომენატრე
გაუნძრევლად ვიდექი თითქოს გავქვავდი,ვიცი იგრძნო მაგრამ ხელები უფრო მაგრად მომიჭირა..
-კარგად თიკო დაბნეული მეჩვნები..
-მე??
-არა გეჩვენება..
-რა ლამაზი ხარ და შეცვლილხარ..
-ხო შენც..
მის თვალებში უცნაური მღელვარება იგრძნობოდა,თვალები ჩაწითლებოდა,ჩასისხლიანებული ჰქონდა,ხმა აჭრილი, ნანობდა თვალბზე ეტყობოდა რომ ნანობდა..
-სად წავიდეთ?
-არ ვიცი სადაც გინდა..
-კარგი მაშინ ერთი ადგილი ვიცი იქ უნდა წაგიყვანო ნამდვილად მოგეწონება..ბარბი ვის დაუტოვე??
-შენ როგორ ფიქრობ??
-თამოს..
-ხო..
-კარგი წავიდეთ..
მთელი გზა ხმა არ ამომიღია,თბილისს გავცდით ცას ვუყურებდი,ვხედავდი როგორ მიყურებდა დრო და დრო შემომხედავდა,და დანაღვლიანებული სახით ისევ გაიხედავდა..მანქანის გაჩერებამ გამომაფხიზლა..
-მოვედით..
-სად ვართ??
-რა მნიშვნელობა აქვს??
ვერ გეტყვით სად ვიყავით იმიტომ რომ ამ ადგილზე არასოდეს ვყოფილვარ მაგრამ რაღაცნაირად უჩვეულო ადგილი იყო..ფიჭვნარი იყო ამ, ფიჭვნარში ფაცხები იდგა..გვერძე მდინარე მოდიოდა..თან ისეთი მტკნარი იყო,გამიკვირდა..
-წამოდი..
-კიდევ მივდივართ სადმე??
-აბა აქ ხომ არ ვიდგებით შევიდეთ რესტორანში..
-აა კაი..
-იკას უკან მივხვებოდი..
გარეთ ეზოში რამოდენიმე ფაცხა იდგა,მთავარი სენობისკენ წავიდა...მეც უკან მივყევი,მეორე სართულზე ავედით..და კუპეში შევედით..მაგიდა ისე ლამაზად იყო გაწყობილი ორი სანთელი ენთო,სუფრა ორ კაცზე იყო გაწყობილი..წყნარი მუსიკა იფრქვეოდა
თავი ზღაპარში მეგონა..იკას გაოცებული თვალებით ავხედე.. -მოგწონს??
-ძალიან..მაგრამ რა იცოდი??
-ვიცოდი..
-რა იცოდი რომ წამოვიდოდი რა იცოდი რომ დაგირეკავდი??
-ვიცოდი თიკო ვიცოდი..
-მაინც?
-შენ იმაზე უკეთ გიცნობ ვიდრე შენ საკუთარ თავს..
-მოდი დაჯექი..
-მიმტანმა შამპანური დაასხა და გავიდა..
-ბარბარეს და ჩვენ გაგვიმარჯოს.
Автор
baxuniaa
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
44
Размер файла
1 589 Кб
Теги
takoe
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа