close

Вход

Забыли?

вход по аккаунту

?

Вершы пра восень

код для вставки
кастрычнік
Вершы пра восень
Залатая восень
Дзіўныя пажары
запаліла восень —
Полымем вясёлым
лісце занялося.
Запалалі клёны,
дуб стары шугае,
Між галля вавёрка
факелам мільгае.
На паляне дымна —
ды не дым віецца:
Тумановы засціл
размятае вецер.
А вялізны жоўты грыб
стаіць у бляску —
Быццам бег пажарнік
і згубіў тут каску.
Восень прыйшла
да нас на палеткі,
Восень прыйшла ў лясы.
Амаль не цвітуць ужо кветкі
I птушак маўчаць галасы.
Ізноў заімжэў дожджык зрання,
Вецер у шыбіны дзьме...
Восень прыйшла на світанні,
Кліча мяне да сябе.
Дрэвы стаяць, а пад імі —
Жоўтыя скрозь дываны,
Дрэвы дыханне стаілі —
Чагосьці чакаюць яны?..
Неба ўсё ніжай і ніжай,
Сонца зусім не відаць.
Толькі за птушкамі ў вырай
Думкі на поўдзень ляцяць.
К. Герлоўская
***
Залатая восень
Ходзіць па гаях.
Золатам прыбраны
Кроны на дубах.
Пажаўцела лісце
Трапяткіх асін.
Чырванню палаюць
Гронкі арабін.
Полымем барвовым
Разгарэўся клён,
За раку на сосны
Паглядае ён.
Вельмі ён зайздросціць,
Бо зялёны ўбор
Нават і зімою
Не мяняе бор.
А.Дзеружынскі
Кастрычнік
Завіруха залатая
3 дрэў лістоту абмятае.
Рассцілае дываны,
Дзе ні глянь —
Ляжаць яны.
Ты пазыч мне, клён, клён,
Свой убор да летніх дзён.
Ён такі залаты —
Адвяду ў ім халады.
Прыйдзе шчодрая вясна —
Верне твой убор яна.
Пачакай, бяроза, трошкі, —
Дай лісця свайго тры ношкі.
Дай лісця свайго ты трошкі —
Я рабінцы ўкрыю ножкі.
Дай, асіннік, лісце, дай,
Што зраблю з ім — не пытай:
Вогненнае, быццам медзь,
Будзе ўзімку траўку грэць...
Прыйшлі Пакровы:
“Ці ўсе да зімы гатовы?..”
Апусцелі ніва, луг,
Гул работ на іх прыглух.
Перабраліся дары
3 град у хаты, на сталы.
Лён трашчыць,
ляціць кастрыца:
“Хто ўкалоцца не баіцца?..”
Трэ, ляскоча церніца:
“Лён кашуляй вернецца...”
Заміргалі ў небе зоркі:
“Не забылі пра вячоркі?..”
М. Чарняўскі
Кастрычнік
Ад дрэва да дрэва ідзе пехатой
Кастрычнік, мастак адмысловы,
I фарбай бурштынавай
і залатой
Распісвае кроны дубровы.
Зірні на ягонае
ўмельства і спрыт,
На колераў зваблівы россып,
Зірні, як заззяў,
запалаў краявід
На сінім мальберце нябёсаў.
А. Мінкін
Залаты лістапад
У лясах, на балоце
Ліставей,
Лістапад.
I стаіць у пяшчоце
Залацісты сад.
Павуцінай затканы
Сенажаці,
Лугі.
Лёг на лес, на паляны
Сіні водсвет смугі.
Лісце з шэлестам льецца
На траву,
На чабор.
Зелянейшым здаецца
Ад святла ціхі бор.
Клін ляціць жураўліны
Над зямлёй
Наўскасяк.
Заірдзелі каліны,
Пажаўцеў беразняк.
Каля клёнаў барвовых
Вецер кружыць лісты.
У гаях,
У дубровах
Лістапад залаты.
В. Гардзей
Кастрычнік
Кастрычнік барваю
Прыбраў
Дубы, асіны
I рабінкі;
Лісты ён з дрэў
Параскідаў
На ўзлескі,
Вузкія сцяжынкі.
Хмурліва, зябка
Па начах,
Цярусіць дождж,
Нібы праз сіта,
Пажоўклі травы
На палях,
I толькі
Зелянее жыта.
Ды часам
Выпадуць дзянькі...
Блакіт і сонца.
Ранак звонкі.
Iразам з Янкам
Хлапчукі
Ідуць у лес
Збіраць зялёнкі.
А. Дзеружынскі
Документ
Категория
Без категории
Просмотров
3 849
Размер файла
71 Кб
Теги
вершы
1/--страниц
Пожаловаться на содержимое документа